dzieki bogu ozon recenzja

Ofiary księży odzyskują głos [„Dzięki Bogu” François Ozona]

Ozon pokazuje, że w dyskusji o pedofilii nie warto się skupiać na Kościele, ale na tym, jak efektywnie kontrolować może go państwo i społeczeństwo obywatelskie. Nawet w laickiej Francji to trudne zadanie.
Parasite recenzja

Tak śmierdzą ludzie jeżdżący metrem

„Parasite” to bliska doskonałości metafora napięć, niepokojów i postępującej utraty złudzeń, jakie wyczuwa się we współczesnym świecie.
strajk klimatyczny nadzieja w mroku

Jak nie zwątpić w nadzieję

Justyna Drath sprawdza, co z „Nadziei w mroku” Rebecki Solnit może zaczerpnąć polski maruda u schyłku lata 2019.
Donieck. Fot. Tomas Rafa

Od Doniecka do Kamczatki

Pewno większość ludzi na świecie chciałaby po prostu żyć – w miarę wygodnie i bezpiecznie, i nie zajmować się żadną polityką. Jednak coraz częściej się okazuje, że nie jest to możliwe.
gomułka recenzja

Czy komuniści wierzyli w to, co mówili?

Pytanie, czy wierzyli, niesie w sobie już na wstępie dość wyraźne założenie: jak można było w te bzdury wierzyć? Kinga Dunin czyta biografie Bieruta, Gomułki i Cyrankiewicza.

Henryk Walezy i giętki język Polacrona

Fragment książki Jędrzeja Napiecka „Król, który uciekł”, która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej.

Antifa: codzienny antyfaszyzm

Czy faszyści mają prawo do wolności słowa? Fragment książki działacza antyfaszystowskiego Marka Braya.

rita serial recenzja

Uczenie jako nieśmiertelność

Praca nauczycielki w Danii to coś zupełnie innego niż w Polsce. Czy duński serial może więc powiedzieć nam coś ważnego o kosztach tego zawodu? Justyna Drath uważa, że tak.

dzikie serce recenzja

Dzikie serca

Alaska, samotna chata, dziewiczy las, wyścigi psich zaprzęgów. W tym wszystkim Tracy, dorastająca nastolatka, której matka ginie w wypadku. Z tą nastolatką coś jest jednak nie tak…

czytać Le Guin

Czytać Le Guin to nie grzech

Ursula Le Guin jest już klasyczką, i to martwą, czy zatem jej książki się nie zestarzały? Jak dzisiaj się to czyta?