Krytyka Polityczna✊ Największy lewicowy dziennik w Polsce

Grindr miał ułatwić spotkania ludziom, którzy nie mieli dostępu do bezpiecznych queerowych przestrzeni offline. Dziś darmową wersję zalewają reklamy, podstawowe funkcje trafiają za paywall, a osoby korzystające z aplikacji skarżą się niechciane treści seksualne, dyskryminację i nieskuteczną moderację.

Kinga Dunin czyta „Cesarstwo, które nigdy nie istniało” Angeliki Gorodischer i „Zabójczy potencjał” Hanny Deitch.

Możliwość tworzenia cyfrowych awatarów może przemawiać do wyobraźni osób monetyzujących swój wizerunek, który już teraz może pracować bez ich fizycznego udziału. I to w tempie, które da się podkręcać w nieskończoność, a logika nieskończonego wzrostu to coś, co kapitalizm uwielbia najbardziej.

Chociaż europejskiemu ELNET-owi wciąż dużo brakuje do potęgi amerykańskiego AIPAC-u, zadziwiające jest, jak niewiele wiemy o działalności izraelskiego lobby w Unii Europejskiej i jak rzadko interesuje się nią mainstream.

Trwają prace nad ustawą o asystencji osobistej, czyli wsparciu dla osób z niepełnosprawnościami. Jej przyznanie ma być uzależnione od liczby uzyskanych punktów, a próg ma wynosić 80. Dla części OzN to zapora nie do przejścia.

Starmer zawsze sprawiał wrażenie polityka, który nigdy polityki specjalnie nie lubił. W podsumowaniach jego kariery pojawia się opinia, że był chyba najbardziej sztywnym brytyjskim premierem od czasów Clementa Attlee.

Rozumiem i podzielam sprzeciw aktywistów przeciwko zabijaniu dzików w miastach. Ale problemu nie rozwiążą oderwane od rzeczywistości propozycje.

Jedną z najgłośniejszych i najbardziej wpływowych organizacji lobbingowych w USA jest AIPAC. Miliony dolarów pompowane w kampanie za i przeciw konkretnym kandydatom pozwalają izraelskiemu lobby realnie kształtować amerykańską politykę.

W stolicy do lekarza psychiatry w publicznej placówce można umówić się praktycznie z dnia na dzień. W Radomiu trzeba poczekać trzy miesiące, w Płocku – prawie dwa lata. Skąd te różnice?

Radość z obserwowania paniki w oczach polityków KO to tylko plaster, bo przecież żadnej sprawiedliwości nie stanie się zadość. A jeśli KO przegra wybory, to ponownie wygra je PiS, tylko w wersji dużo bardziej radykalnej niż poprzednio.

Wygrana Abelarda de la Esprielli pokazuje, że nie trzeba mieć spójnego programu ani kręgosłupa moralnego, żeby zostać prezydentem Kolumbii. Wystarczy wykonywać polecenia USA.

Wiele lisów wciąż boi się swobodnie spacerować po lesie z innym lisem pod łapkę, a uciszanie protestów ma swoją długą i niechlubną tradycję, utrudniającą walkę o równość.