Nigdy nie przywyknę do jej istnienia. Brutalność milicji i społeczeństwo w PRL

Nigdy nie przywyknę do jej istnienia. Brutalność milicji i społeczeństwo w PRL

Pod koniec lat osiemdziesiątych na warszawskich Bielanach znaleziono ciało martwego mężczyzny. Michał Mirkowski został poprzedniego dnia zatrzymany przez milicję. Sekcja zwłok wykazała złamanie podstawy czaszki, liczne siniaki po uderzeniach pałką milicyjną oraz ślady po kajdankach. Milicjanci zaprzeczyli, że go bili. Śledztwo umorzono z powodu rzekomej niemożności ustalenia sprawców, a funkcjonariuszy oczyszczono z podejrzeń. Podobnych przypadków było wiele, a większość ofiar, podobnie jak Mirkowski, nie była zaangażowana w działalność polityczną.

Milicja Obywatelska i ZOMO są jednymi z najbardziej rozpoznawalnych symboli represyjnego oblicza PRL. Historyk Joachim von Puttkamer pokazuje, że brutalność służb nie ograniczała się do walki z opozycją, ale dotykała również zwykłych obywateli. Autor bada przyczyny, mechanizmy i próbę kontroli przemocy, której skala podważała legitymizację władzy i napędzała kryzys systemu skutkujący przełomem 1989 roku.