Świat

Stokfiszewski: Blockupy Frankfurt – protest przeciw polityce cięć

Akcja Blockupy Frankfurt po raz pierwszy od 2012 roku trafiła na czołówki europejskich gazet.

Frankfurt nad Menem już po raz czwarty stał się miejscem masowego protestu przeciw polityce cięć budżetowych forsowanej przez Komisję Europejską, Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Europejski Bank Centralny. Ten ostatni ma siedzibę właśnie we Frankfurcie, a 18 marca odbyło się otwarcie jego nowego gmachu. Tegoroczna „blokada” służyła zakłóceniu uroczystości.

Blockupy Frankfurt jest międzynarodową koalicją przeciwstawiającą się współczesnemu kapitalizmowi i działającą na rzecz prawdziwej demokracji. Skupia niemal 100 grup aktywistycznych z krajów takich jak Niemcy, Włochy, Francja, Belgia, Hiszpania czy Grecja. W jej skład wchodzą również związki zawodowe, międzynarodowe organizacje, takie jak ATTAC (działająca na rzecz podatku od transakcji finansowych zwanego na cześć jego pomysłodawcy „podatkiem Tobina”), oraz partie polityczne, w tym te skupione w europarlamentarnej frakcji Zjednoczona Lewica Europejska (m.in. grecka Syriza i niemiecka Die Linke).

Po raz pierwszy koalicja dała o sobie znać w roku 2012, gdy na fali protestów społecznych związanych z kryzysem gospodarki europejskiej, pojawiła się inicjatywa zablokowania finansowej dzielnicy Frankfurtu. W dniach 16–19 maja 20112 tysiące osób uniemożliwiło pracownikom banków (w tym Europejskiego Banku Centralnego) wejście do ich siedzib. Rok później akcja trwała 6 dni (między 27 maja i 1 czerwca) i przybrała postać Antykapitalistycznego Obozowiska z dyskusjami, zgromadzeniami, prezentacjami filmów. Jednocześnie – obok zjazdów działaczowskich takich jak Agora99 – zyskała stałe miejsce w kalendarzu wydarzeń międzynarodowej koalicji ruchów społecznych. O ile Agora99 ma charakter spotkania samokształceniowego, służy wymianie doświadczeń, budowaniu agendy politycznej międzynarodowych ruchów społecznych oraz wspólnemu planowania programu ich działań, o tyle Blockupy Frankfurt zorientowana jest na akcję bezpośrednią – demonstrację, protest. W roku 2014 odbyła się ona między 20 i 23 listopada i ponownie – obok blokady dzielnicy finansowej – przybrała postać festiwalu z udziałem aktywistów, naukowców, artystów i polityków.

W tegorocznej manifestacji udział wzięło ok 10 tys. osób. Wśród przemawiających podczas demonstracji była m.in. Naomi Klein, zaś obok działaczy społecznych w proteście udział wzięli również politycy zaproszeni przez reprezentantów koalicji podczas ich wizyty w Parlamencie Europejskim 14 marca. Do demonstracji odniósł się prezes Europejskiego Banku Centralnego. Wedle doniesień serwisu informacyjnego Deutsche Welle Mario Draghi „odparł niesprawiedliwy, jego zdaniem, zarzut demonstrantów, jakoby EBC był współwinny niepopularnej polityki oszczędzania w Europie. Jego zdaniem EBC stał się dla wielu osób, które nie godzą się z rozwojem wypadków w Europie, »ogniskiem zapalnym«. Podkreślił jednocześnie, że EBC liczy się z opinią obywateli”.

Naomi Klein przemawia podczas demonstracji Blockupy Frankfurt 18.03.2015 r.

Doniesienia medialne z frankfurckiej demonstracji skupiły się na przedpołudniowych zamieszkach, gdy grupy antyfaszystów podpalały wozy policyjne, w wyniku czego 350 osób zostało aresztowanych. Organizatorzy protestu odcięli się od zajść. Rzecznik koalicji Hendrik Wester powiedział: „Nie planowaliśmy tych działań. Z pewnością jednak scenariusz wojny domowej zaproponowany przez siły porządkowe, wielu mogło odebrać jako prowokację”. Niemiecka policja, która znana jest z nieprzebierania w środkach, gdy mowa o pilnowaniu porządku w trakcie manifestacji, uroczystość otwarcia nowego gmachu EBC we Frankfurcie potraktowała ze szczególną gorliwością.

Manifestantów przywitały żelazne płoty z bojowym drutem kolczastym rozstawione na terenie dzielnicy finansowej, setki wozów opancerzonych i gaz łzawiący.

Po wprowadzeniu 7-dniowego stanu wyjątkowego na terenie centralnych dzielnic Hamburga w styczniu 2014 roku sposób przeprowadzenia akcji we Frankfurcie (przypominającej raczej manewry wojskowe niż działania służb porządkowych) był bodaj najbardziej bezwzględnym pokazem siły policji w Niemczech w minionych latach. Mimo to popołudniowa część protestu odbyła się bez szczególnych zakłóceń.

Obok części manifestacyjnej, tegorocznej akcji Blockupy Frankfurt towarzyszyło zgromadzenie międzynarodowej koalicji ruchów społecznych, którego celem była dyskusja nad możliwością przeprowadzenia europejskiego strajku obywatelskiego. Zgromadzenie odbyło się 19 marca, zaś jego inicjatorami były włoskie ruchy społeczne, którym 14 listopada 2014 roku udało się zmobilizować ok. 100 tys. ludzi do przeprowadzenia strajku obywatelskiego w 16 ośrodkach na Półwyspie Apenińskim. Strajk obywatelski jest odpowiedzią ruchów społecznych na niemożność prowadzenia akcji strajkowej w warunkach pracy prekarnej. Jego idea polega na zatrzymaniu tzw. produkcji niematerialnej związanej np. z usługami poprzez zablokowanie handlowych, usługowych, uniwersyteckich i turystycznych części miast.

Czy odbędzie się europejski strajk obywatelski? Efekty prac zgromadzenia znane mają być w ciągu najbliższych kilku dni.

Akcja Blockupy Frankfurt po raz pierwszy od 2012 roku trafiła na czołówki europejskich gazet. Stało się tak ze względu na zamieszki, nie zaś postulaty protestujących, niejednoznaczną postawę Europejskiego Banku Centralnego względem krajów dotkniętych skutkami kryzysu ekonomicznego czy na porywające i głębokie przemówienie Naomi Klein. Mam nadzieję, że w przyszłym roku zamieszek nie będzie, pozostanie natomiast uwaga opinii publicznej dla tej tak ważnej z punktu widzenia współczesnych sporów społeczno-politycznych inicjatywy. Mam jeszcze więcej nadziei, że nadchodzące miesiące przyniosą wydarzenia, które sprawią, że w przyszłym roku nie będzie już konieczności „blokowania” EBC.

 

**Dziennik Opinii nr 79/2015 (863)

__
Dobry, bo przeczytany do końca, tekst jest bezcenny. Ale nie powstaje za darmo. Niezależność Krytyki Politycznej jest możliwa tylko dzięki stałej hojności osób takich jak Ty. Wesprzyj nas.

Igor Stokfiszewski
Igor Stokfiszewski
Krytyk literacki
Badacz, aktywista, dramaturg. Współpracował m.in. z Teatrem Łaźnia Nowa, Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards, Rimini Protokoll z artystami – Arturem Żmijewskim, Pawłem Althamerem i Jaśminą Wójcik. Był członkiem zespołu 7. Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie (2012). Autor książek „Zwrot polityczny” (2009), „Prawo do kultury” (2018).
Zamknij

20kp-logo-white-500px