Przemoc

Dwie Afganki. Dwa różne doświadczenia przemocy ze strony mężczyzn, którzy nie są zainteresowani wolnością – bo ją mają. Jedna wiara – w siłę kobiet, i jedno przesłanie dla świata: „Przestańcie wspierać talibów”.

Wystarczy kilka minut szukania, by znaleźć się w pornograficznym eldorado: dyskusje o „cyckach żony”, „majtkach żony”. Posty: „Ocenie i zwalę do waszych matek i sióstr, najlepiej, żeby to były zdjęcia z ukrycia”.

Roblox i TikTok to nie tylko rozrywka. Ekstremistyczne grupy wykorzystują je, by docierać do młodych ludzi. Jak wygląda rekrutacja do przemocy?

5 października zainaugurowana została trzecia edycja kampanii społecznej Dzieciństwo bez Przemocy. Trzy dni później przez kraj przetoczyła się seria informacji i alarmów o nastolatkach planujących zamachy w swoich szkołach.

Być może sądzicie, że recepturę zastrzyków trucizny używanych do egzekucji opracowali znamienici lekarze kierujący się wiedzą naukową i względami humanitaryzmu. Tak pewnie powinno być – ale tak nie było.

Chociaż Fernando Cerimedo pomagał szmuglować kokainę, prać pieniądze, manipulować wyborami i obalać lewicowe rządy, pewnie nigdy nie znalazłby się na radarze prokuratury, gdyby nie to, że zlecił zamordowanie swojej partnerki.

Amerykańska „wojna z terroryzmem” pokazała, że tortury są nie tylko okrutne, ale też nieskuteczne. Potwierdza to neuronauka.

Do dziś istnieją wspólnoty ściśle zarezerwowane dla mężczyzn i to właśnie one są jawnie homofobiczne. Tak się jakoś składa, że męskie umiłowanie Boga, narodu lub klubu sportowego łączy się z egzaltowaną ekspresją nienawiści do nieheteroseksualnych mężczyzn.

Uzbrojeni żydowscy osadnicy zaatakowali mieszkańców wsi Tal na Zachodnim Brzegu. Spotkało się to z oporem i skończyło śmiercią dwóch izraelskich żołnierzy oraz czterech palestyńskich cywili.

Czy zamach w Berlinie dowodzi, że problemem są migranci? Nie. To historia o radykalizacji, błędach państwa i fałszywych uproszczeniach.