7 listopada 2026 to nie tylko cierpienie i śmierć konkretnych osób, nie tylko ogólny szok, ale i kres liberalno-prawicowej fantazji o Polsce jako bezpiecznym kraju.
Sprawca zbrodni w Krakowie nie żyje i być może nie dowiemy się, dlaczego zabił. Ale wiemy, że można było temu zapobiec, gdyby państwo pilniej obserwowało ludzi maniakalnie zafascynowanych bronią palną.
Policja zareagowała błyskawicznie. Ale czy polskie szkoły i instytucje przygotowują nas na podobne ataki? Odpowiada zastępca dyrektora Centrum Badań nad Terroryzmem Uniwersytetu Civitas.
Czy można wyćwiczyć odruchy, które ratują życie, nie doświadczając wojny? Rozmawiamy z wolontariuszką, która regularnie jeździ do Ukrainy.
Dziś mówi się o „kobietach pocieszycielkach”, choć dokumenty określały je „wojskowym ładunkiem”, a żołnierze – „publicznymi latrynami”.
Dwie Afganki. Dwa różne doświadczenia przemocy ze strony mężczyzn, którzy nie są zainteresowani wolnością – bo ją mają. Jedna wiara – w siłę kobiet, i jedno przesłanie dla świata: „Przestańcie wspierać talibów”.
Wystarczy kilka minut szukania, by znaleźć się w pornograficznym eldorado: dyskusje o „cyckach żony”, „majtkach żony”. Posty: „Ocenie i zwalę do waszych matek i sióstr, najlepiej, żeby to były zdjęcia z ukrycia”.
Roblox i TikTok to nie tylko rozrywka. Ekstremistyczne grupy wykorzystują je, by docierać do młodych ludzi. Jak wygląda rekrutacja do przemocy?
5 października zainaugurowana została trzecia edycja kampanii społecznej Dzieciństwo bez Przemocy. Trzy dni później przez kraj przetoczyła się seria informacji i alarmów o nastolatkach planujących zamachy w swoich szkołach.
Być może sądzicie, że recepturę zastrzyków trucizny używanych do egzekucji opracowali znamienici lekarze kierujący się wiedzą naukową i względami humanitaryzmu. Tak pewnie powinno być – ale tak nie było.
Wspieraj 
Wspieraj 
Wydawnictwo 
Obserwuj 
