Miasto

Muzyka i wizualność w czasach popkultury: PRL, lata 80. | (Nie)Pamięć o ejtisach

Seminarium Zespołu Badań Praktyk Późnej Nowoczesności.

Uniwersytet Krytyczny | Muzyka i wizualność w czasach popkultury, vol 4: PRL, lata 80. | (Nie)Pamięć o ejtisach

Prowadzenie: Zespół Badań Praktyk Późnej Nowoczesności (Natalia Grądzka, Antoni Michnik, Klaudia Rachubińska, Xawery Stańczyk)

27 maja, wtorek, godz. 19.00
Krytyka Polityczna, ul. Foksal 16, II p., Warszawa

Od ponad dziesięciu lat trwa w Polsce moda na lata osiemdziesiąte – i od początku przejawia się najwyraźniej na gruncie muzyki, towarzyszących jej narracji, kodów wizualnych i artefaktów. Od początku też rozwijała się dwutorowo: z jednej strony, do zbiorowej pamięci powracały „dinozaury” punk rocka, niekiedy reaktywowane po latach nieobecności, z drugiej, zabawa „ejtisowym” kiczem disco i new romantic stała się pierwszym krokiem do poważnych rehabilitacji polskiego popu lat osiemdziesiątych.

Dziś, kiedy „ejtisy” coraz wyraźniej wypadają z łask publiczności, która kieruje swoje spojrzenie w stronę następnej dekady, warto zapytać, co strukturyzowało i napędzało falę powrotów lat osiemdziesiątych. Jakiego rodzaju dyskursy o latach osiemdziesiątych zdominowały zbiorową świadomość? Jakie typy pamięci przez nie przemawiały? Jakie instytucje produkowały dominujące narracje o latach osiemdziesiątych? Ile było w tym afirmatywnej zabawy tym, co minione, a ile resentymentu wobec współczesności?
 

____

W tym semestrze zajmujemy się różnymi rodzajami oraz aspektami tożsamości wyrażanych w muzyce popularnej lat 80tych. Tym razem spróbujemy zastanowić się nad różnymi modelami kariery muzycznej w tamtej dekadzie oraz stojącymi za nimi aspiracjami – stanowiącymi wszak bardzo ważny element popkulturowego funkcjonowania oraz scenicznej tożsamości. Zastanowimy się nad tym, jak mierzono sukces, uznanie oraz popularność różnych wykonawców muzyki popularnej lat 80-tych. Przyjrzymy się przemianom festiwali, list przebojów oraz plebiscytów. Porozmawiamy o pieniądzach, nagrodach, odznaczeniach oraz przejawach celebryckiego życia wśród muzyków ostatniej dekady PRLu. W tym kontekście zastanowimy się również nad ówczesnymi próbami zrobienia przez polskich wykonawców kariery międzynarodowej. W roku 1979 głównym towarem eksportowym polskiej muzyki popularnej był zespół 2 + 1, w roku 1987 w USA ukazał się pierwszy album zespołu Dezerter.

Zapraszamy na cykl naprzemiennych wykładów w ramach Uniwersytetu Krytycznego oraz otwartych seminariów Instytutu Studiów Zaawansowanych, na temat tego jak brzmiała i wyglądała muzyka popularna ostatniej dekady PRL-u oraz jakie miało to społeczne konsekwencje. Na wykładach będziemy przedstawiać nasze interpretacje różnych aspektów muzyki popularnej lat 80-tych w Polsce, natomiast podczas seminariów mamy nadzieję poddać je wspólnej, pogłębionej, krytycznej analizie wychodząc od szeregu tekstów teoretycznych. 

Natalia Grądzka – doktorantka w Zakładzie Filmu i Kultury Wizualnej Instytu Kultury Polskiej UW, absolwentka UW, L’Université Paris-IV Sorbonne i Collegium Civitas. Połowa duetu djskiego Miłość na Melanżu grającego na imprezach piosenki z lat 80. 

Antoni Michnik – historyk kultury, absolwent Instytutu Historii Sztuki UW, student Kolegium MISH UW. Członek-założyciel Grupy ETC, współpracownik Stowarzyszenia im. Stanisława Brzozowskiego. Publikował między innymi w „Zeszytach Literackich”, „Kwartalniku Filmowym”, „Kontekstach”, „Glissandzie”. Zajmuje się przede wszystkim kręgiem kultury niemieckiej oraz związkami muzyki z wizualnością (muzyką popularną, awangardami, kinem). 

Klaudia Rachubińska – absolwentka Wydziału Psychologii UW, doktorantka Instytutu Kultury Polskiej UW, członkini Grupy ETC; zajmuje się problematyką ciała w kulturze, strategiami wizualnego konstruowania tożsamości, psychoanalizą kultury, myślą feministyczną drugiej i trzeciej fali. Do jej zainteresowań należą także związki między muzyką a wizualnością, intermedialność w sztuce współczesnej, performance i sztuki performatywne oraz działania neoawangardowego ruchu Fluxus. 

Xawery Stańczyk – doktorant w Instytucie Kultury Polskiej UW, gdzie przygotowuje rozprawę na temat kultury alternatywnej w Polsce w latach 1978-1996. Ukończył kulturoznawstwo w Instytucie Kultury Polskiej UW i socjologię w Instytucie Stosowanych Nauk Społecznych UW, w ramach programu MOST studiował też filmoznawstwo w Instytucie Sztuk Audiowizualnych UJ. Interesuje się kulturą alternatywną, ruchami społecznymi, sztuką współczesną i przestrzenią miejską; społecznik, członek stowarzyszenia Miasto Moje A W Nim. W latach 2010-2012 członek redakcji „Res Publiki Nowej”, publikował m.in. w „Kulturze Współczesnej”, „Arteonie”, „Res Publice Nowej”, „op. cit.,”, „Barbarzyńcy”, „Didaskaliach”, „Lampie”, „Kulturze Liberalnej”, „Wyspie” „Przekroju” oraz w tomach zbiorowych. Ostatnio nakładem wydawnictwa Lampa i Iskra Boża ukazał się jego tomik poetycki Skarb piratów

________

Projekt „Uniwersytet Krytyczny 2014-2016” realizowany jest dzięki dofinansowaniu ze środków m.st. Warszawy.

 

__
Ten artykuł nie powstałby, gdyby nie wsparcie naszych darczyńców. Dołącz do nich i pomóż nam publikować więcej tekstów, które lubisz czytać

Zamknij