2020-11-09

Alexandria Ocasio-Cortez, najmłodsza i najbardziej progresywna kongresmenka w USA, ostro punktuje wewnątrzpartyjną politykę swojej formacji.

Policję dręczą braki kadrowe, zmęczenie i frustracja. A protestów nie brakuje.

Aaron Sorkin nakręcił film idealnie trafiający w swój czas. Dylematy podzielonej amerykańskiej lewicy z końca lat 60. brzmią aktualnie także dziś – nie tylko za oceanem.

To nie lewica moderuje debatę publiczną. To kapitalizm ustanawia pole debaty tak, by niektórzy nigdy nie mogli zabrać w niej głosu.

Ważnymi instrumentami kształtującymi procesy uważniania i unieważniania dysponuje władza. Edukacja, prawo, polityka kulturalna…

Tkwimy w ogarniającym wszystko ogniu charkotu, który czasem zrywa się ze smyczy i przybiera kształt kryterium ulicznego, od Portland po Paryż.

Brutalna dla konserwatystów prawda o „cancel culture”.

Ani lewicowy cyrk, ani liberalny teatr. Watykan i byli pracownicy Doliny Krzemowej odpowiadają na kryzys demokracji.

Za polityczną treść i moc dzisiejszych protestów odpowiadają nie tyle błyskotliwe hasła na transparentach, ile społeczne konteksty całego tego wkurwu i warunki jego ekspresji.

Z Trumpem u steru amerykańskiej polityki wszelkie porozumienie było w zasadzie niemożliwe. Teraz trzeba będzie zacząć się dogadywać.