🇺🇦 Ukraina

Sama popularyzacja wiedzy nie przyczyni się do osłabienia nastrojów antyukraińskich. Potrzeba nowej narracji, wizji przyszłości. A tego w Polsce brak.

Zamiast powielać dyskryminacyjne mechanizmy, których Polacy sami doświadczają jako migranci na Zachodzie, warto wprowadzić mądrą politykę integracji.

Antyukraińskie nastroje nie będą kluczowe dla decyzji o wyjeździe z Polski. Nasze podejście wpłynie jednak na przyszłość osób, które tu pozostaną – i na to, czy będą w stanie w pełni włączyć się w polskie społeczeństwo.

Polska potrzebuje pracowników, ale nie może budować polityki migracyjnej wyłącznie na potrzebach pracodawców szukających taniej siły roboczej.

Łatwiej dostrzec przyczynę ekonomicznych turbulencji w migrancie niż w fałszu globalizacyjnego paradygmatu.

Przez lata ukraińskie władze przymykały oko na decyzje samorządowców gloryfikujących UPA i jej dowódców. Tym razem publicznie skrytykowały uchwałę lwowskich radnych. Czy Ukraina zaczyna rozumieć, że jej polityka pamięci ma swoją cenę?

Według części zachodniej lewicy dobór sojuszników przez strony konfliktu w Sahelu świadczy o tym, że Ukraina – w przeciwieństwie do Rosji – realizuje politykę neokolonialną i imperialną. Sprawa jest jednak bardziej skomplikowana.

W Lublinie coraz częściej wyją syreny i przychodzą alerty RCB. Mieszkańcy opowiadają o strachu, ewakuacjach i przygotowaniach na zagrożenie.

Deklaratywne wsparcie dla Ukrainy i sprzeciw wobec jej zbrojenia. Niechęć do Putina, ale bez obwiniania Rosjan. Demokracja bez dezintegracji imperium. Oto krótka charakterystyka rosyjskiej opozycji.