Krzysztof Tomasik

Wygrzebane: Zanussi ’89, czyli skierowanie do psychiatry

Wie pan, u nas, jeśli czyjeś widzenie świata znacznie odbiega od przeciętnego, to kierujemy go do psychiatry.

Opowiadam z upodobaniem anegdotkę z moich pierwszych festiwali filmowych w Ameryce: przyjechałem ze swoim drugim filmem Życie rodzinne na festiwal nowojorski, w czasie konferencji prasowej ktoś mnie zapytał, dlaczego piszę sam scenariusze, czy ze względu na trudności ekonomiczne w Polsce? Odpowiedziałem na to, że nie, że ja poprzez pełne autorstwo chcę wyrazić moje własne widzenie świata. Na to dziennikarz nowojorski, biegły w retorycznych utarczkach z niepoprawną starą Europą, zapytał podstępnie, czy przypuszczam, że mój punkt widzenia ta dalece odbiega od przeciętnego. Odpowiedziałem, że mam taką nadzieję i dlatego czuję się artystą, a on mi na to: Wie pan, u nas, jeśli czyjeś widzenie świata znacznie odbiega od przeciętnego, to kierujemy go do psychiatry.

Krzysztof Zanussi (ur. 1939) – reżyser, scenarzysta i producent filmowy. Od 1980 r. kierownik artystyczny, a następnie dyrektor Studia Filmowego „Tor”. Jeden z najważniejszych twórców polskiego kina czasu PRL-u, czołowy przedstawiciel kina moralnego niepokoju. Trzy z jego filmów („Życie rodzinne”, „Spirala” i „Constans”) prezentowane były w konkursie głównym Festiwalu w Cannes. Laureat Złota Lwa w Wenecji w 1985 r. za „Rok spokojnego słońca”. Dużo scenariuszy jego autorstwa (także niezrealizowanych) zostało opublikowanych w wersji książkowej. W 2014 r. ukazał się „Zanussi. Przewodnik Krytyki Politycznej”.

Fragment wypowiedzi z tekstu „Średnie nie jest piękne”, tygodnik „Przekrój”, 1989.

__
Dobry, bo przeczytany do końca tekst jest bezcenny. Ale nie powstaje za darmo. Niezależność Krytyki Politycznej jest możliwa tylko dzięki stałej hojności osób takich jak Ty.

Krzysztof Tomasik
Krzysztof Tomasik
Publicysta, biografista
Publicysta i biografista, działacz LGBT, członek zespołu Krytyki Politycznej. Autor książek "Homobiografie. Pisarki i pisarze polscy XIX i XX wieku" (2008), "Gejerel. Mniejszości seksualne w PRL-u" (2012), "Seksbomby PRL-u" (2014), "Demony seksu" (2015), "Grażyna Hase. Miłość, moda, sztuka (2016). Redaktor tomu "Mulat w pegeerze" (2011). Prowadził seminaria biograficzne na Uniwersytecie Krytycznym Krytyki Politycznej.
Zamknij

20kp-logo-white-500px