👩‍🦰 Feminizm

Dwie Afganki. Dwa różne doświadczenia przemocy ze strony mężczyzn, którzy nie są zainteresowani wolnością – bo ją mają. Jedna wiara – w siłę kobiet, i jedno przesłanie dla świata: „Przestańcie wspierać talibów”.

Wystarczy kilka minut szukania, by znaleźć się w pornograficznym eldorado: dyskusje o „cyckach żony”, „majtkach żony”. Posty: „Ocenie i zwalę do waszych matek i sióstr, najlepiej, żeby to były zdjęcia z ukrycia”.

Osobliwa stylistyka, za którą podążają kobiety awansujące na wysokie stanowiska w Białym Domu, jest wypadkową upodobań Trumpa – miłośnika konkursów piękności i aktorek porno – oraz zwulgaryzowanej wersji żony ze Stepford skrzyżowanej z prezenterką Fox News.

Strategiczne unikanie tematu aborcji – połączone z uwewnętrznieniem antyaborcyjnego języka Kościoła i aprobatą jego antyaborcyjnej ideologii – jest charakterystyczną dla lewicy niekomunistycznej postawą, która przygotowała grunt pod konsensus antyaborcyjny w 1993 roku.

Jeśli przejęcie TK przez rząd pomoże w unieważnieniu wyroku aborcyjnego, to dla całej masy kobiet obecna władza zrobi coś na tyle dużego, że być może wróci chociażby cień atmosfery sprzed 15 października.

W maju 1936 r. w prasie pojawił się projekt ustawy antyaborcyjnej. Partyjni funkcjonariusze tłumaczyli restrykcje zapotrzebowaniem na nowych budowniczych komunizmu. Podkreślali, że rodzenie dzieci „jest wielkim i zaszczytnym obowiązkiem kobiet”.

Jeśli ktoś potknął się na „Vernonie Subuteksie”, powinien dać Virginii Despentes kolejną szansę – wciąż jest dobrą pisarką. Może straciła pazur, za to zyskała czytelników – książka „Drogi Dupku” we Francji odniosła ogromny sukces. W końcu to klasa średnia czyta powieści.

Sydney Sweeney zagrała kartą Sydney Sweeney, a internet oszalał. Aktorka zrobiła dokładnie to, czego można się było po niej spodziewać i nie jest to, wbrew podejrzeniom fanów „Euforii”, wchłonięcie osobowości Cassie Howard.