Kraj

Wybory przewodniczącej Polski 2050 pokazały, że partia jest podzielona tak, jakby sama miała czym się dzielić. Tymczasem staje się coraz bardziej wątpliwe, by dociągnęła do wyborów w 2027 roku choćby w strzępach.

Pod koniec ubiegłego roku CBOS opublikował oparte na swoich badaniach portrety elektoratów głównych polskich partii politycznych. Obok rzeczy oczywistych i spodziewanych w raporcie pojawia się też kilka danych, którymi warto się bliżej przyjrzeć.

Jeśli nauczyciele w tym tygodniu masowo zaczną wyrzucać krzyże do koszy na śmieci w akcie solidarności z koleżanką z Kielna, będzie to najlepszy dowód na to, że polską szkołą rządzi ideologia woke. Ale jeśli nie…

Palantir to amerykańska firma wyspecjalizowana w użyciu AI do analizy wielkich baz danych dla policji, wojska i wywiadu. Właśnie oddajemy jej budowę naszego cyberbezpieczeństwa narodowego. Ale czy wiemy, jakie ma ona cele i na jakich ideałach jest ufundowana? Przeczytałem książkę prezesa Palantira, żebyście wy nie musieli.

Kujawa odważnie demaskuje złudzenia tych, którym wydaje się, że coś robią. I oczywiście wszystko to prawda – tylko może nie cała, bo świat nie jest aż tak prosty. Nawet dla marksistów, a za takiego niepokornego marksistę ma się autor.

Targowica była nie tyle zwykłą zdradą, co próbą utrzymania konserwatywnego status quo rękoma największego ówczesnego mocarstwa militarnego. Stronnictwo antyreformatorskie było wówczas zbyt słabe, aby zatrzymać falę postępu. Teraz jest podobnie – przynajmniej wg polskiej prawicy.

Rok 2026 najprawdopodobniej przyniesie nam paraliż państwa, wojnę prezydenta z rządem i dalszy skręt Polski w prawo. Analiza polityczna bez złudzeń.

Zawsze gdy myślisz, że niżej upaść nie można, zjawia się Leszek Miller.

Prawdopodobnie jesteśmy jedynym krajem na świecie, w którym w ciągu jednego roku miały miejsce dwa zamachy stanu, a większość społeczeństwa nawet o nich nie słyszała. Ale polska pamięć zbiorowa w ogóle może stanąć do Pepsi Challenge z rybkami akwariowymi.

„Siła państwa nie polega na centralizmie narodu panującego, na gnębieniu narodów podwładnych” – pisał „Robotnik”, gdy Polska Partia Socjalistyczna przedstawiała w Sejmie kolejne plany autonomii dla terenów zamieszkałych przez ukraińską większość. Prawica chciała jej za to „skoczyć do gardła”.