Dlaczego ogłoszenie: „Zatrudnię mężczyznę do pracy w warzywniaku” nie zwraca uwagi jako dyskryminujące, a już oferta „Szukamy redaktorki” tak? Czy żeńskie formy nazw stanowisk dyskryminują bardziej niż męskie?

Tak jak teza o małżeństwie jako „kurewskim nieszczęściu” nie znajduje poparcia we współczesnej wiedzy naukowej, tak forsowane przez konserwatywne media, badaczy i dziennikarzy twierdzenia o tym, że jest ono gwarantem szczęśliwości, mają równie luźny związek z rzeczywistością.

Jeśli myśleliście, że najgorszą kategorią szefa jest wąsaty cwaniaczek w postaci polskiego przedsiębiorcy, muszę was rozczarować: Janusz ma godną konkurencję w postaci byłej działaczki (albo działacza) opozycji demokratycznej.

Smith zmarnował szansę, by oddać głos kobietom. Zamiast tego wykorzystał platformę Hollywoodu, by zademonstrować milionom podziwiających go chłopców, że kiedy ktoś ich wkurzy, to adekwatną reakcją jest fizyczna agresja.

Rozmawiamy z Grupą Performatywną Chłopaki.

Adam Błażowski z Fundacji FOTA4Climate w rozmowie z Krytyką Polityczną.

Odkąd zajęłam się opisywaniem internetowej subkultury inceli, jedno z najczęściej zadawanych mi pytań brzmi: „czy istnieją również incelki?”.

Po samobójczej śmierci Elliot trafia do swoistej pętli, w której rozgrywa się jego schizofreniczny koszmar, utkany z lęków i obsesji.

Zjawisko incelizmu jest emanacją i krańcowym przykładem problemów, z jakimi mierzą się dziś młodzi mężczyźni.

Kim są osoby określające się jako incele? W podcaście Krytyki Politycznej posłuchajcie tekstu pt. „Jak zdradziłam sprawę feministyczną i przeszłam na stronę inceli”.