Ludzie sobie myślą, że aktywizm to niesienie krzyża. Prawda jest taka, że ludzie dołączają, bo chcą poznać przyjaciół, z kimś pogadać. To jedna z najfajniejszych rzeczy w ruchach społecznych i nasza misja – mówi autorka książki „Odwagi! O zaangażowaniu młodych”.
Nie ma czego żałować i psuć sobie zdrowia. Jeśli polityków nie stać na słowo „związek” w kontekście par jednopłciowych, to może nie mamy sobie nic do powiedzenia.
Na facebookowych grupach Polki i Polacy proszą obce osoby, by „ożywiły” zdjęcia zmarłych bliskich. Dla jednych to niepokojąca ciekawostka, dla innych – element przeżywania żałoby.
Proponuję zostawić Google Maps z jej „Złotymi Kutasami” w spokoju i pobłądzić po najlepszej mapie w internecie. Oto królicza nora, która udowadnia, że każdy kraj jest trochę gejowy.
Cukierkowo urocza forma antropomorfizowanych owocków kontrastuje z mizoginistyczną fabułą, tworząc wciągające i upiorne widowisko, którego morał często sprowadza się do przekazu: baby są zdradliwe i złe, więc spotyka je kara.
Algorytmy wymierzają shadowbany na ślepo. Ostatnio ich ofiarą padło AboTak, ale zasięgi tracą też konta satyryczne czy losowe posty na temat edukacji seksualnej. Ta płynność sprawia, że twórcy próbują inaczej: intensyfikują algospeak.
Czy można żartować o wojnie? Urodzona w Kijowie komiczka sprawia, że stosunki polsko-ukraińskie przechodzą transformację z trudnych do zabawnych.
Wiele lisów wciąż boi się swobodnie spacerować po lesie z innym lisem pod łapkę, a uciszanie protestów ma swoją długą i niechlubną tradycję, utrudniającą walkę o równość.
Żarty to koń trojański. Wyobrażam to sobie tak: jakiś chłop przychodzi z browarem na mój stand-up, myśli, że będzie dobra zabawa, a wychodzi jako komuch.
Dokładnie w 1992 roku był ten szumnie zapowiedziany koniec historii i wtedy się urodziłam. Okazało się, że, ku zaskoczeniu wielu, historia jednak się jeszcze potoczyła – mówi autorka komiksu „Okruchy. Dojrzewanie w postkomunistycznej Polsce”.
Wspieraj 
Wspieraj 
Wydawnictwo 
Obserwuj 
