✊ Lewica

Elif Eralp poprowadziła Lewicę do historycznego zwycięstwa w Berlinie i może zostać pierwszą burmistrzynią miasta o tureckich korzeniach. Jej sukces mówi jednak o Niemczech coś więcej: wyborcy rozczarowani establishmentem nie muszą skręcać w prawo.

Brytyjskie rządy już zmagają się z całym szeregiem kryzysów, a płynące z „celtyckich peryferii” Zjednoczonego Królestwa separatystyczne żądania dokładają gabinetowi Burnhama kolejnych problemów.

Magdalena Andersson jest o krok od powrotu na stanowisko premiera. Ale wynik nie jest sukcesem lewicy, która nie chce rezygnować ze „zdobyczy” poprzedników, jak deportacje na dużą skalę czy więzienia dla młodocianych.

Jedni i drudzy marzyli o świecie wolności i sprawiedliwości społecznej. Tyle że bundowcy chcieli walczyć o niego w Polsce, a poalej-syjoniści wybierali budowę nowego życia w odległej ziemi przodków.

Największa deklaratywnie lewicowa partia w Polsce całkowicie utraciła wyrazistość, a większość jej polityków ciężko odróżnić od działaczy Koalicji Obywatelskiej, która zmusza koalicjanta do znoszenia kolejnych upokorzeń.

Podręcznikowe spacyfikowanie parlamentarnej lewicy przez rząd Tuska nie znaczy, że ta absolutnie niczego nie załatwiła. Sęk jednak w tym, że nawet drobnych sukcesów Nowa Lewica nie potrafi w atrakcyjny sposób zaprezentować opinii publicznej.

Wyniki wyborów w Saksonii-Anhalt pokazują, że nie można tłumaczyć sukcesów skrajnej prawicy samą migracją.

Walenty Stefański chciał połączyć walkę o niepodległość z ideą rewolucji społecznej, wbrew szlachcie i umiarkowanej konspiracji. Rzemieślnicy, robotnicy i chłopi mieli stać się siłą powstania przeciwko zaborcy.

Frida Kahlo jako ikona, męczennica, lewaczka i feministka, w końcu – produkt. Co powiedziałaby artystka, gdyby wiedziała, że pewnego dnia znajdzie się na gadżetach i tatuażach, a nawet zostanie lalką Barbie?