Kinga Dunin czyta Ernesta Sabato i Rodolfo Walsha. „Tunel” i „Operacja Masakra” prowadzą ją przez mroczną historię Argentyny – od obsesji i paranoi po przemoc polityczną, dyktaturę i pytanie o to, kto naprawdę rządzi światem.
Zamiast nieustających „nawiązań do klasyki” chciałbym usłyszeć płytę, która za 30 lat sama stanie się klasyką. Bo ci wszyscy „kultowi” artyści, zanim się tacy stali, nie byli do nikogo podobni i właśnie dlatego ich pamiętamy.
Jeśli chcemy tworzyć świat, w którym ludziom będzie żyło się lżej, to najgorsze, co możemy zrobić, to obarczyć ich kolejnym ciężarem – doskonałości i nieskazitelności. Jest to ciężar ponad ludzką miarę.
Film Cuskego jest czymś w rodzaju bezpiecznej przestrzeni dla mężczyzn i chłopców, pozytywną propozycją męskości, daleką od toksyn manosfery, idealnym filmem dla synów do obejrzenia w towarzystwie ojców.
Przez dwa sezony teatr może gdzieś się przytulić, ale siedem lat bez siedziby to po prostu katastrofa – mówi aktor i przewodniczący związku zawodowego w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, z którym rozmawiamy o sytuacji szczecińskiej kultury.
Większość wydawanych w Polsce książek z motywami queerowymi należy do podgatunków fantastyki. Zupełnie jakby tylko w świecie elfów i krasnoludów można było wyobrazić sobie geja.
Powieść Kiran Desai pochłonęła mnie na długo nie tylko dlatego, że ma 800 stron, ale dlatego, że jest tak wielopłaszczyznowa, zachęca do poszukiwania dodatkowych informacji, pozwalających zrozumieć kontekst indyjski. Czasami wspaniale jest móc zanurzyć się tak w jakiejś książce.
Historia „misternie skomponowanego paskudztwa” świetnie ilustruje, że imigracja nie tylko nie musi stanowić zagrożenia dla lokalnej kultury, lecz może być źródłem zjawisk i produktów, które wzbogacają całe społeczeństwa.
Kobiety doskonale wiedzą, o czym mówią, kiedy opowiadają o seksizmie, natomiast wielu mężczyzn nadal uważa, że to robienie z igły wideł – mówi autorka książki „Będziesz wrzeszczeć. Dziewczyny na polskiej scenie alternatywnej lat 80.”.
Oskarowy Pan Nikt kontra Putin opowiada o Rosjaninie, który dokumentował militaryzację szkoły i uciekł z kraju. Dla części ukraińskich odbiorczyń i odbiorców jego sukces to jednak kolejny dowód, że Zachodowi łatwiej współczuć Rosjanom, niż utrzymać uwagę na Ukrainie i odpowiedzialności rosyjskiego społeczeństwa.
Wspieraj 
Wspieraj 
Wydawnictwo 
Obserwuj 
