🎓 Edukacja

Szkoły i rodzice nie czują się przygotowani do uczenia młodzieży krytycznego odbioru treści w internecie. Ale nie można zostawić tej sfery cyfrowym gigantom.

Smartfon wyprzedził telewizor jako najczęściej używane urządzenie medialne. Ale trudność odróżnienia, co jest prawdziwe, a co fałszywe w internecie, zaczyna niepokoić.

W edukacji szkolnej i tej skierowanej do osób pełnoletnich od dawna przestano zwracać uwagę na to, jak funkcjonujemy nie tylko jako indywidualne, rozwijające i zmieniające się jednostki oraz ciała, ale także jako społeczeństwo czy cywilizacja uzależnione od pędu życia, zależnych od niego przyzwyczajeń, zdarzeń i wskaźników zewnętrznych.

Na temat narastającej przemocy państw wobec migrantów Kobyliński, jak niemal cały polski Kościół, milczy. Na temat katastrofy klimatycznej milczy, na temat wojen milczy. Jedyne, co księdza profesora interesuje, to zakres sprawowanej przezeń władzy.

Unikanie awantury, a potem ewaluacja – to chyba już modus operandi obecnego rządu.

Elity polityczne USA zupełnie nie są zainteresowane stanem edukacji w kraju. Dlatego wykształconych pracowników ściąga się z zagranicy.

O korzyściach płynących z popularnego na Zachodzie (i nie tylko) rozwiązania rozmawiamy z Agnieszką Krzyżak-Piturą z Fundacji Rodzic w mieście.

Rodzice piszący pod hasztagiem, by „zostawić ich dzieci”, wiedzą, że za niewinnym przedmiotem wprowadzonym do szkół przez Nowacką kryje się WHO, której celem jest rozłożona na kilka pokoleń depolonizacja.

Brutalność, bezpośredniość, odwaga w stosunku do kultury. To szczególnie pociąga mnie w rapie – mówi Piotr Szwed, nauczyciel i autor książki „Patrz trochę szerzej. Hip-hopowy kurs literatury”.

Rozmowa z Tomaszem Bilickim, psychoterapeutą młodzieży, pedagogiem i edukatorem popularyzującym wiedzę o zdrowiu psychicznym nastolatków.