Wielu rodziców, po doświadczeniu edukacji zdalnej, stwierdzi: jeśli chcesz mieć dobrze wykształcone dziecko, to musisz za to zapłacić. To kolejny krok w demontażu publicznej edukacji.
Kobiety na czele państw nie zlekceważyły pandemii, skupiły się zapobieganiu zakażeniom i potraktowały długofalowy dobrostan społeczeństwa jako najważniejszy cel.
Polityka zaciskania pasa nie ominęła szwedzkiego systemu opieki. W połączeniu z pandemią jej skutki są tragiczne.
Neoliberalizacja, osłabiająca rolę państwa i sektor publiczny, uderza też w uczelnie wyższe, podważając status ekspertów i rolę naukowej ekspertyzy.
Dług publiczny stanowi nieodzowne narzędzie nowoczesnego rządu. Zamiast go unikać, Europa powinna stawić czoła swoim zadłużeniowym demonom.
Podczas kryzysu premier Andrej Babiš nader ochoczo usunął się w cień i pozwolił, by odpowiedzialność za wszelkie niepopularne działania spadła na jego kolesi.
Przestajemy się przejmować pandemią i zrzucamy maseczki. A krzywa zachorowań nie spada. Czy rząd znowu zamknie nas w domach, czy jednak uda, że nic się nie dzieje byle dociągnąć do wyborów?
Po nadchodzącej dekadzie spodziewam się najgorszego. Aby nieco oswoić te lęki, spróbowałem wyobrazić sobie te najbliższe dziesięć lat i napisać ich ponurą kronikę.
W kryzysie, który nie respektuje granic, prawica rozpala nacjonalistyczny ferwor – pisze premierka Islandii.
W kryzysie, jaki ogarnia gospodarki całego świata, część długów okaże się niespłacalna. Niektóre z nich trzeba po prostu odpuścić.
Wspieraj 
Wspieraj 
Wydawnictwo 
Przekaż 
