Teatr

Dotknęła mnie ta książka. Wkurzyłam się

Chcieliśmy, żeby nikt podczas tego spektaklu nie miał ochoty krzyczeć „tak, to prawda!” czy „nie, to nieprawda!”.
kino-moralnego-niepokoju

Nieznośna nudność bytu

Jolanta Nabiałek o spektaklu „Kino moralnego niepokoju” Michała Borczucha.
bielicka-celinska-jako-rodziewiczowna

Czy Rodziewiczówna może być seksi?

Czy ostatnim pokoleniem, które czytało Marię Rodziewczównę, były nasze babki? I dla kogo ta twórczość może być ważna? Krzysztof Tomasik ogląda „Między ustami a brzegiem pucharu” w Teatrze Zagłębia.

Tło białego tła [„Nic” Garbaczewskiego]

Zazwyczaj bawi mnie zadawane z oburzeniem pytanie: „czy to jeszcze jest teatr?”. Tym razem życzyłbym sobie, żeby przed premierą zadał je sobie sam reżyser.

Uważam, że Kościół jest w Polsce potrzebny [rozmowa z Arturem Pałygą]

Jeśli Kościół traci wiarygodność, to cała instytucja ponosi klęskę. To jest jej koniec. Rozmowa z Arturem Pałygą.

Burżua, żenua

Do przyszłej soboty Kraków oddycha nieco świeższym powietrzem, przywiezionym wraz ze spektaklami z całej Polski (a nawet z zagranicy).

„Teatr mój widzę przeciętny”

Zespół Teatru Polskiego nie boi się zmiany, nie czuje strachu przed nowym, czuje strach przed “starym”.

Teatr uchodźców

O pracy teatralnej z uchodźcami z Pietro Floridią rozmawia Alicja Borkowska.