Emily w Paryżu Netflix

„Emily w Paryżu” wkurza, ale i tak oglądamy

Nawet jak na kino eskapistyczne, które widzowie serwują sobie świadomie i na własne życzenie, „Emily w Paryżu” zbyt daleko rozmija się z rzeczywistością. Co tu nie wyszło?

Cała Polska tnie

Fragment książki „Betonoza. Jak się niszczy polskie miasta”, która właśnie ukazała się nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej.Jan Mencwel

Szumowska: Znam ludzi, którzy chcą odgrodzić się od reszty społeczeństwa, mieć swoje szkoły, swoje jedzenie, swój świat

O filmie „Śniegu już nigdy nie będzie” i pracy reżyserskiej za granicą rozmawiamy z Małgorzatą Szumowską.

Jest pandemia i nagle żyjemy wszyscy w tym samym świecie [rozmowa Sierakowskiego z Krastewem]

O paradoksach pandemii opowiada Iwan Krastew, autor książki „Nadeszło jutro. Jak pandemia zmienia Europę”.

Prześniona emancypacja górnośląskich kobiet

Ten wątek, jak większość związanych z kobietami, słabo wybrzmiewa na lekcjach historii.

Krawczyk: Rumunia na szczudłach

Roszczenia Ceaușescu do władzy nad kobiecym ciałem przeorały rumuńską świadomość i politykę. Rejmer przybliża tę brutalną, ludową historię kobiet.

Judt: Camus – moralista mimo woli

Dziś mija setna rocznica urodzin Alberta Camusa. Z tej okazji publikujemy fragment książki Tony’ego Judta, której Camus jest jednym z bohaterów.

Majmurek: Rozum z laptopem

Żadne technologie nie wprowadzą zmiany społecznej, jeśli nie będzie stała za nią odważna decyzja konkretnej osoby. Takiej jak Chelsea Manning.

Wotum nieufności dla dyrektora CSW

W środę 30 października zespół pracowników Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie wręczył dyrektorowi Fabio Cavallucciemu wotum nieufności.

Dunin: Pijana i przerąbana

Z radością witam kobietę mizantropkę jako literacką bohaterkę. Zazwyczaj kobiety w powieściach, nawet jeśli nie kochają ludzi, same pragną być kochane.

Majmurek: Wampiry-hipsterzy

Jarmusch wyśmiewa się z tej kultury, ale może na ruinach XX wieku jest ona jedyną sensowną strategią przetrwania?

Niziołek: Teatr, współuczestnik Zagłady

Świadectwa teatru, o których piszę, niczego nie ocalają. Nic nie są w stanie przedstawić. Nie przynoszą katharsis. Ale istnieją.