„Digger”, czyli powidoki z przyszłości
Ofiary tragedii zachowują minimum godności. Kiedy jednak okropieństwa przekroczą pewną granicę, dalsze przedstawianie ich w konwencji tragicznej bluźnierczo umniejsza skalę grozy. Wtedy zostaje tylko śmiech.
Ofiary tragedii zachowują minimum godności. Kiedy jednak okropieństwa przekroczą pewną granicę, dalsze przedstawianie ich w konwencji tragicznej bluźnierczo umniejsza skalę grozy. Wtedy zostaje tylko śmiech.
Solvey Balle nie jest nowym Knausgardem, nie opowiada o sobie, chociaż obraca się w znanym sobie kręgu doświadczeń. Jej septologia nie jest też podobna, na szczęście, do septologii noblisty, nie ma w niej Pana Boga, katolicyzmu i alkoholizmu.
W nowym odcinku podcastu „O książkach” rozmawiamy o niewidzialnej pracy migrantek, uberyzacji, duńskim deficycie, feministycznej ekonomii i, nie bez związku, o tradwives.
Becky Manawatu, Najat El Hachmi i Selma Skenderović przetwarzają własne doświadczenia migracji i wykluczenia na język prozy wciągającej i oryginalnej. Warto czasem wyjrzeć poza własne opłotki.
Wampiry, jak się do nich dobrze podejdzie, nie zrobią ci żadnej krzywdy, ale fanatyzm religijny poniszczył co najmniej kilka kaszubskich psychik.
Nie możemy nikomu zabraniać pisania o ukraińskiej wojnie. I bardzo dobrze, że zrobił to właśnie Twardoch, pierwszorzędny polski prozaik – mówi badaczka, pisarka i założycielka Klubu Literackiego „Po sąsiedzku”.
Piotr Pacześniak przenosi romantyczny konflikt arystokracji z rewolucjonistami w rzeczywistość współczesnych oligarchów. Spektakl w Teatrze Polskim w Poznaniu pokazuje, że apokalipsa dzieje się dziś.
Z jednej strony śmichy-chichy, rozkosze dekadencji, ale z drugiej smutek schyłkowej epoki i jej okrucieństwo, no i Ojczyzna ukochana nie do uratowania. Co byście odpowiedzieli na pytanie: „gdzie, chamie, schowałeś brylant?”, gdyby właśnie obdzierano was żywcem ze skóry? No właśnie!
Nasza wiedza o Jemenie sprowadza się zazwyczaj do tego, że są tam jacyś Huti, którzy biegają w klapkach po górach i grają na nosie Saudom i Amerykanom. Buszra Al-Maktari pomija zawiłości polityczne i historyczne, dlatego może ją zrozumieć każdy czytelnik na Zachodzie.
Serial sprzed 20 lat o poszukiwaniu znaczenia i sprawczości w walącym się w gruzy świecie w 2026 roku przynosi katharsis i ukojenie.