Kraj

Skoro piłka nożna to dziś wielki, masowy spektakl, zastanówmy się, jaka właściwie sztuka jest grana w tym teatrze.

On jest wybitnym napastnikiem, ona wybitną napastniczką. On zarabia w tydzień więcej niż ona przez cały sezon. Nie, nie dlatego, że „rynek tak zdecydował”.

W lewicowym myśleniu o państwowości oczywistym założeniem jest naprawianie tego, co się zepsuło. W prawicowym – wyrzucanie wszystkiego, co „nie działa”, na śmietnik.

Zafałszowana wizja Polski jako kraju nowoczesnego, bezpiecznego i względnie zamożnego, a jednocześnie białego i wolnego od migracji, podsuwa odbiorcom z Zachodu pytanie: może nie jest za późno, byśmy wrócili na tę drogę?

Polak w kosmosie? Super. A teraz wracajmy do scrollowania.

Głód kultury queerowej poza dużymi ośrodkami jest ogromny – mówią organizatorzy wystawy w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu.

Aktualne propozycje grona eksperckiego Instytutu Badań Edukacyjnych nie są żadną rewolucją. To tylko próba powrotu do swobody, którą poloniści i polonistki cieszyli się w szkole podstawowej przez wiele lat.

Odblokowanie środków z KPO, żelazny punkt w propagandzie sukcesu koalicji 15 października, może zostać teraz sklejone z drenowaniem publicznego budżetu przez sytych cwaniaków z wielkich miast.

Wygląda na to, prawica i tak zwane liberalne centrum chcą dziś tego samego: utrzymania lub zwiększenia liczby migrantów wraz dalszym ograniczaniem ich praw.

Środowiskowi truciciele łatwo nie odpuszczą, a na koniec dnia całą winą za śmieciowy potop obwiną ciebie albo mnie, bo wyrzuciliśmy przypadkowo jednorazowy widelec do zmieszanych.