Wspieraj Wspieraj Wydawnictwo Wydawnictwo Dziennik Obserwuj Obserwuj

Bycie edgy to nie zbrodnia. Lepiej mieć kumpli-nazioli niż żadnych

Przemek znalazł na Discordzie przyjaciół, Kamil – ludzi zafascynowanych szkolnymi strzelaninami. Jeden nie potrafi zerwać kontaktów z neonazistami, drugi fantazjuje o szkolnej strzelaninie. Kiedy internetowa prowokacja zamienia się w realne zagrożenie?

ObserwujObserwujesz
Kontekst

🚨 We wrześniu i listopadzie 2026 roku ABW ujawniła przypadki radykalizacji nastolatków związanych z internetowymi środowiskami neonazistowskimi, podejrzanymi m.in. o przygotowania do aktów przemocy.

📲 Content funneling to mechanizm przekierowywania użytkowników popularnych platform do zamkniętych grup, gdzie stykają się z coraz bardziej radykalnymi treściami.

🧩 Eksperci wskazują, że radykalizacji sprzyjają nierówności społeczne, wykluczenie, przemoc oraz brak wsparcia i poczucia sprawczości.

📺 Już w poniedziałek, 23 listopada, o godz. 10.00 na naszej stronie odbędzie się transmisja konferencji Instytutu Krytyki Politycznej „Bilans nierówności 2026”.

Walka

Kamil 1 kontra świat

Boi się ruszyć ręką. To nie tak, że nie chce. Chce. Coś go uwiera. Siedzi w klasie, lekcja trwa, wokół piętnastolatkowie. Pewnie się ze mnie śmieją, myśli Kamil. Bo tak dziwnie siedzę. Jeśli ruszę ręką, będzie jeszcze dziwniej. Wtedy dopiero rozkręci się beka.

Kamil wie, że najlepiej byłoby zniknąć. Albo żeby oni wszyscy zniknęli.

Droga do mieszkania jak przez Czarnobyl. Kamil biegnie przez zakurzoną wieś niczym w radioaktywnym pyle. Wszyscy stąd uciekają. A dom też jak po katastrofie. Wyłączeni  z kontaktu rodzice, wyciszone rodzeństwo. Kamil nie odzywa się do nich ani słowem. Nie ma o czym rozmawiać.

Siada przed komputerem – czas przyspiesza. Nagle wszystko jest magiczne, intensywne, wspaniałe.

Przemek 1: transformysz

Może to wygląda na grę dla dzieci, ale nie tak łatwo doprowadzić mysz do sera. Przemek ciśnie w Transformice. Dzięki temu nie musi być Przemkiem, a małą myszką starającą się zdobyć ser. „Każdy pomyślnie zebrany odblokuje więcej zawartości i szamańskich umiejętności. Ale czy się uda? Sprawy często przybierają nieoczekiwanego i katastrofalnego obrotu z absurdalnymi następstwami pełnymi diabelnej fizyki”.

Losy gry są w jego rękach. To lepsze niż użeranie się z debilami z 6b.

Szkoda, że tak trudno się skupić, bo stary jak to stary – drze mordę. By zostać zawodową myszą, wystarczy kilka tygodni ciśnięcia. Przemek ma już wszystko: ser, szamańskie umiejętności, kumpli z forum gry. Coraz częściej publikuje wpisy, najpierw o grze, a potem o życiu.

Bo ile można gadać o myszach. Gdy ktoś wysyła mu link, Przemek dołącza na Discorda. Tam mijają mu lata. Piękne chwile na kanałach z kumplami. Nie tymi z podstawówki – o nich woli nie myśleć. Na korytarzu nikt go nie widzi, nikt z nim nie rozmawia. I tak jest lepiej, bo jak już go zobaczą, to świat łapie buga: grupka debili, przepychanki, śmiech.

Kuratorka też debilka. Jak przychodzi, to tylko po to, żeby obgadać ze starymi sąsiadów. Do Przemka zwraca się raz:

 – Chyba cię nie biją, co?

Przemek milczy, a więc kuratorka stwierdza, że wszystko w porządku.

Niedługo później sąsiad wzywa do domu Przemka policję, ale to tak jak z policją w GTA – traci zainteresowanie, gdy jesteś poza zasięgiem. Przemek łapie funkcjonariusza przy drzwiach.

– Rodzice się nade mną znęcają – mówi.

Policjant kręci głową. Co to za bzdury. Przecież nie ma śladów.

Kamil 2: Columbiner

Te koszulki są odjechane. Nie wiadomo, która lepsza: biała z napisem „selekcja naturalna” czy czarna z napisem „gniew”? Kamil ściska obie w rękach. Będzie ostro.

Chciałby się pochwalić, ale na żywo nie za bardzo jest komu. Gdyby było komu, mógłby pokazać znacznie więcej: spływające krwią filmiki, nagrania z miejsc zbrodni i dużo więcej.  To forum, które znalazł, jest jak stół szwedzki dla mrocznych dzieciaków, a on ma swój ulubiony kąsek: Columbine.

1999 rok, Eric Harris i Dylan Klebold wkraczają do Columbine High School, zostawiając w niej 13 ofiar śmiertelnych oraz 24 rannych. Kamil wczytuje się w historie. Sam nie wie, co go tak ekscytuje. Więcej szczegółów. Więcej zdjęć. Analiza, motywacje. Media ułatwiły mu robotę: o sprawcach wiadomo tak dużo, że łatwo wejść w ich skórę. Algorytm to podłapuje. Po krótkim scrollowaniu podsuwa mu Columbinersów – społeczność skupioną wokół masakry w amerykańskim liceum.

Kamil nie jest już sam. Są z nim inni, wspaniali, zakręceni, jak Anna. Może i ma 13 lat, ale rozumie go doskonale. Sama uwielbia Akademickich Maniaków – duet seryjnych morderców z Rosji, którzy zamordowali sześć osób. Dużo rozmawiają, wymieniają się szczegółami. Jest zabawna i mądra, inna niż wszystkie. Kamil śmieje się w głos, gdy wysyła mu zdjęcie, jak roluje dżointa z podpaski.

Może i przesadza z idealizowaniem morderców, ale Anna współczuje też ofiarom. Jest lepsza niż wszyscy inni: to nie takie proste identyfikować się i z mordercą, i z zamordowanymi.

Świetnych ludzi w True Crime Community (TCC) jest więcej. Można się wyżyć twórczo. Oni naprawdę rozumieją.

Kamil scrolluje dniami i nocami. Ludzie oceniają ich zbyt pochopnie, myśli. Chciałby z kimś o tym porozmawiać na żywo, ale jest tak, jakby mieszkał sam. Wchodzi i wychodzi z mieszkania, z nikim nie rozmawia.

Przemek 2: epic kek

Mijają lata, gry się zmieniają, matka wywala ojca z domu, na chacie coraz więcej butelek, ale Przemek wciąż lubi być małą myszką. Wszystko jest inaczej, ale ludzie z Transformice są tacy sami. Dobre chłopaki. Szkoda, że nie ma takich w liceum. Wszyscy mówili, że będzie lepiej niż w podstawówce. Ale to banda patusów bez perspektyw, którzy chleją i palą.

Po szkole, jak zawsze, siada do Discorda. Trzeba się wyciszyć, gdy mama drze japę.

– W tym domu jest zimno – warczy Przemek.

– To wypierdalaj do ojca – krzyczy mama.

Więc wypierdala. To, gdzie śpi, nie ma znaczenia. Ważne, że chłopaki są na kanale. Niektórym odjeżdża peron, ale to nawet lepiej, myśli Przemek, łatwiej zrozumieć kogoś, kto sam ma problemy. On ma ich coraz więcej: mieszka ze starym, który jara się Grzegorzem Braunem.

Czytaj także Moja naga żona na priv. O statusie prawnym nudesów Aleksandra Kasprzak

Wszystko jest bez znaczenia, a debile z liceum mogłyby zniknąć. Czasem na kanale ktoś podrzuca coś srogo epickiego, czasem aż chce się rzygać, różne rzeczy ludzie wysyłają, trzeba być twardym. Tylko tych dzieciaków szkoda. Przemkowi trudno zrozumieć, dlaczego siedemnastolatek mówi do trzynastolatki w Robloksie:

– Wyślę ci coś fajnego, jak przyślesz nagie zdjęcie.

No ale to dla żartów, wiadomo.

Na chuj frajerka wysyła? Zdjęcie krąży po kanałach jak zgniłe jajo. To w nim zostaje, ten niesmak. Jak zareagowała i czy wie o podróży nudesa, nie wiadomo.

I tak lepiej gadać z chłopakami niż ze starym z niebieską kartą, myśli Przemek. 

– Spadaj się uczyć matematyki – krzyczy, gdy po Tych Złych kanałach buja się jakiś dzieciak.

Wycisza mikrofon, gdy ojciec znów drze japę.

Kamil 3 wchodzi mocniej

Gdy budzi się rano, myśli o Columbine. Gdy je śniadanie, myśli o Columbine. Na matmie – Columbine. W drodze powrotnej – Columbine. Z Columbine układa się do snu. Na fazie Columbine dojeżdża do wakacji.

Teraz będę mógł gadać ze społecznością o Columbine cały dzień, jara się Kamil.

W spodniach cargo wygląda nieźle, zupełnie jak american shooter.

Dni zlewają się z nocą. Na Discord wpada jakiś chłop ze Szkocji, zupełnie odklejony, mówi, że ma szesnaście lat, ale nikt mu nie wierzy. Dobrze, że ja taki nie jestem, myśli Kamil, niektórzy są tu do cna spierdoleni. Szkot podobno namówił laski, żeby się dla niego pocięły. Po co wrzucać takie filmy z dziećmi? Jak się na to patrzy, to chce się płakać, trzeba mieć jakieś granice. Na szczęście istnieją bezpieczne miejsca: Columbine.

Kamil zakłada słuchawki, gapi się w sufit. Przed oczami biegają mu kształty: szkoła, przerwa, tłum rusza się w rytm bitu.

Szybko zleciały te wakacje.

Bycie edgy to nie zbrodnia

Robię dziesięciominutowy speedrun przez grupy na Telegramie, na które dodał mnie Kamil. Dawkuję sobie content, dłużej na raz nie uniosę, choć niektóre rzeczy są naprawdę zabawne.

Oprócz UwU przeróbek morderców są też rzeczy przyziemne: smutne memy, rozmowy o zdrowiu psychicznym, czarne żarty. Nie ma co srać ogniem: nie wszystko, co edgy, prowadzi do nihilistycznego przemocowego ekstremizmu (NVE).

Przemek 3: lore

Przemek nie dowierza: naprawdę zamówili na adres tego debila pięć pralek z Media Expert? A potem jeszcze zadzwonili do szkoły Franka, żeby oszukać dyrekcję, że chłop przyjdzie do szkoły z bombą. Discord toczy beka. Przemek tego nie popiera, ale co zrobić, żarciki blisko krawędzi.

Po takich akcjach wszystko normalniej: włamania na konto, ostre porno, gore. Narkotyki zdobyć najłatwiej na świecie.

To normalne, każdy tak robi. Przemek przeskakuje z jednego Discorda na kolejny. To samo na Telegramie. Jeśli na jakimś kanale czegoś nie ma, to na pewno będzie na innym.

Coraz mniej rzeczy robi na Przemku jakiekolwiek wrażenie.

Egzekucje scrolluje jak stronę z butami. Gdyby nie siedział w internecie, to nie gadałby z nikim, a tak można przynajmniej cisnąć bekę z chłopakami.

Zakłada stronę internetową: „Lore Przemka”. To wirtualny pamiętnik, w którym opisuje swoich przyjaciół z Discorda:

„Przemek poznał Tomasza 04.02.2024 o godzinie 18:21 – wtedy to Tomasz dodał go pierwszy raz na Discordzie. […]”.

„21 lutego Tomasz został dodany na voicechat z Przemkiem i Ministrem w celu udawania taty Przemka (co totalnie mu nie wyszło). Siedzieli razem całą noc i rozwiązywali dziwne quizy, a potem czytali fanfiki. Przemek zaproponował mu, że jeżeli ustawi Włochy Mussoliniego na profilowe, to będzie miał szansę zmiany nickname na Mussoliniek”.

„Tomasz po jakimś czasie zaczął głosić antynaukowe poglądy i zniechęcać Przemka do kontynuowania leczenia jego zdrowia psychicznego. Wprost pisał mu, że ten nie powinien uczęszczać do psychologa oraz że antydepresanty nie działają”.

Postacie w „Lore Przemka” mają swoje profile, zakładki jak w Wikipedii, sekcję ciekawostek, screenów, linków, filmików ze streamami, memów, sytuacyjnych żartów. 

Na stronie znajduje się też skromna zakładka: „Przemek”. Tam opisuje samego siebie jednym zdaniem: „Lubi słoneczniki”.

Poruszenie na Telegramie. Przemek twierdzi, że ABW aresztowało dwóch jego kumpli. Nie wpisuje im tego do akt.

Kamil 4 kontra szkoła

W ogrodzie dziadków kwitną kwiaty, gniją śliwki. Kamil strzela do nich z wiatrówki dziadka.

Broń leży w rękach ciężko i spokojnie. Jest celny, choć trzęsie się z ekscytacji. Wrócił do szkoły, ale z nikim tam nie rozmawia. Czemu by miał. Ludzie tam nic nie rozumieją, a jeszcze bardziej nie rozumieją rodzice.

Wyobraża sobie, że strzelać zacząłby podczas przerwy.

Gdyby tylko stary wyrobił sobie pozwolenie, kupił lepszą broń. Tylko że ojciec nie chce gadać ani o broni, ani w ogóle o niczym.

Przemek 4: naziolki

Przemek panikuje, gdy jego kumpli aresztuje ABW. Co, jeśli po niego też przyjadą? A przecież on też wysłał memy i rysunki z postaciami z III Rzeszy, ale tak dla beki, przecież nie jest jakimś naziolkiem. Policja przeszukała chłopakom telefony.

Dobrze im tak, i tak byli dwulicowi, nara, cieszy się Przemek. To oni zaciągnęli go na nazistowską grupę na Telegramie. Przemek nie chce tak skończyć. Tym bardziej że ma już osiemnastkę.

Trochę beka, trochę strach. Gdyby ktoś przejrzał mu telefon, to chyba by go opętało. Może zebrałoby się na kilka lat wyroku.

Od początku jestem nikim i nic nie da się zrobić, myśli.

Kamil 5 wychodzi

Rezygnuje z planu strzelaniny na przerwie, bo jest niecierpliwy. Trzeba by czekać, przekładać, analizować. To plan długi, żmudny, bezsensowny. Znacznie lepiej jest czytać o tych już zrealizowanych strzelaninach, myśli Kamil. Nie ma w nich miejsca na rozczarowanie.

Z czasem zainteresowanie TCC przesuwa go w stronę psychologii. Wciąż jara go Columbine, ale w społeczności udziela się rzadziej, aż ogranicza się do lurkowania.

– Wszystko wygląda inaczej, odkąd do TCC dorwały się normiki – twierdzi Kamil. – Ciągle tylko Eliot Rodger, co za gówno. I jeszcze ten boom na Unabombera.

Kiedyś to były edity – filmiki, po których cofał mu się obiad, trzęsły ręce, doprowadzały go do łez. A teraz dzieciaki międlą AI slop – darmowe edity, gotowe szablony w CapCucie, #rampage. Wrzucają ten shit jakby to była praca na pełen etat, ale ani to sensowne, ani mocne, frustruje się Kamil.

Kiedyś TCC było niszą, czuł się wyjątkowo. A teraz wiedzą o tym wszyscy. Skoro tak, to mu się już nie chce.

Kto radykalizuje radykałów?

Gdyby za przejaw NVE uznać samo zainteresowanie zbrodnią, bylibyśmy straceni. Według danych z 2025 roku cztery z dziesięciu najchętniej słuchanych podcastów na Spotify w Polsce to true crime. Zaledwie dwa tygodnie po tragedii w Krakowie rozradowani gracze ruszyli tłumnie postrzelać sobie w GTA 6. I co z tego?

Nic, bo to nie oglądanie true crime i pykanie w giereczki radykalizuje ludzi.

Częściej to ludzie radykalizują innych ludzi. Pomaga algorytm.

Wkroczenie do grup o większym poziomie przemocy może i daje wskazówki, jak odlecieć w odmęty nihilistycznego ekstremizmu, ale dopiero wtedy, gdy zawodzą inne rzeczy. A ich może zawieść bardzo wiele.

Niech za przykład posłuży historia założyciela sieci 764, uznanej przez kilka państw za organizację terrorystyczną. Bradley Cadenhead doświadczył odejścia matki z domu, restrykcyjnego religijnie ojca, długotrwałej przemocy rówieśniczej. Znosił to w ciszy, coraz więcej czasu spędzał w internecie. Dużo mówił o fascynacji bronią, przestał uczęszczać do szkoły. Zbudował sieć, którą nazwał od kodu pocztowego swojej miejscowości, a ta trafiła na dobry grunt – w internecie było ich już wiele.

Szybko zagościli w niej sprawcy, którzy nawiązywali kontakt z osobami podatnymi na manipulację: młodymi, w kryzysie psychicznym, bez opieki. Początkowo ofiarowali im uwagę i poczucie przynależności, a następnie wyprowadzili do kolejnych zamkniętych grup, gdzie wystawiali ich na coraz bardziej radykalne treści. Potem rozpoczął się szantaż i groźby. W przypadku grupy 764 narzędziem kontroli były materiały seksualne lub nagrania z samookaleczenia.

– Każdy przypadek jest inny. Młodzi ludzie nie rodzą się źli i chcący krzywdzić. Zazwyczaj wskutek konkretnej trajektorii życia, trudnych doświadczeń i czynników środowiskowych, z których fundamentalnie ważny jest dzisiaj ekosystem społeczno-cyfrowy, stawali się sprawcami, którym zaoferowano toksyczne, antyspołeczne, przestępcze i tragiczne w skutkach strategie realizacji potrzeb, które same w sobie nie są złe, na przykład potrzebę odczuwania sprawczości, przynależności, docenienia – komentuje dr Konrad Ciesiołkiewicz, autor publikacji Weaponizacja osób małoletnich i młodych dorosłych.

Wiedz, że coś się dzieje

Nie ma co klepać się po pleckach. Wyłapywanie młodych w internecie to strategia znana już buszującym po IRC-u milenialsom.

– Wystarczy bywać w miejscach, w których młodzi ludzie ze sobą rozmawiają, wyciągnąć kogoś z jego codziennych, zwykłych zainteresowań i skierować w stronę miejsc, które się kontroluje. Jeśli jesteś aktywnym rekruterem i zauważysz kogoś, kto wydaje się nieszczęśliwy, odizolować go bardziej jest łatwo. Ale to nie musi być od razu aktywny rekruter – granica jest rozmyta. Może być tak, że szukasz po prostu ziomeczków w grze i chcesz się im pochwalić, że masz na swoim kanale naprawdę mocne treści – tłumaczy Kuba Danecki, autor tekstów o skrajnej prawicy, który sprawę zna z własnego doświadczenia.

W jego przypadku zaczęło się na IRC-u, na kanale o Dragon Ballu. Początki lat dwutysięcznych, Kuba ma 11 lat. Wymienia się z innymi teledyskami z anime. Na forum jest też offtop, można dzielić się wrażeniami.

Ale żeby pogadać, trzeba dołączyć na TeamSpeaka. Kolejny kanał, coraz dziwniejsze treści: edgy filmiki, przesuwanie granic. Polski swatting, czyli fałszywy alarm: zamawianie ludziom pizzy do domu. Zawsze można zagrać kartą Jokera: „to tylko taki żart”.

– Pamiętam filmik „Jaka to nalewka?”. Na tamtym etapie bardzo zabawny – kolesie piją nalewki, są śmiesznie przebrani, zgadują, co piją. Ci sami ludzie, którzy to nagrali, stworzyli też „gotuj z Hitlerem”. Pierwsze to young millenial cringe, potem eskalujemy do Hitlera, a jeszcze później można pokazać komuś coś mocniejszego. Na przykład piosenkę o Rudolfie Hessie, jawnie neonazistowską. Gdyby od razu wystartować z Hessem, prawie nikt by tego nie obejrzał. Po zmiękczeniu innymi treściami wchodzi łatwiej – opowiada Danecki.

– Problem radykalizacji bez wątpienia dotyczy głównie chłopów, którzy odczuwają niski poziom sprawczości, głębokie poczucie niesprawiedliwości, wykluczenia, niedopasowania – komentuje dr Konrad Ciesiołkiewicz. – Z dotychczasowych analiz służb i instytucji zajmujących się bezpieczeństwem wynika, że osobami szczególnie podatnymi są młodzi ludzie z doświadczeniami kryzysu zdrowia psychicznego, funkcjonujący w spektrum autyzmu, doświadczający przemocy rówieśniczej lub innej formy wykluczenia. Im słabsze zasoby w postaci sieci społecznych, więzi w domu, wzmacniających relacji rówieśniczych, tym większa podatność.  W przypadku takich doświadczeń następuje coś w rodzaju zerwania umowy społecznej, poczucia odrzucenia i rosnącej nienawiści, pogardy wobec świata, który mnie odrzucił.

Tymczasem kozłem ofiarnym, jak od lat, są giereczki. 11 października Donald Tusk, podczas odprawy z ministrami i przedstawicielami służb, zwołanej po serii aktów przemocy w polskich szkołach, mówi:

– […] także w tych grach coraz częściej pojawia się przemoc dla przemocy i to uznajemy cywilizacyjnie za bardzo groźne zjawisko. W takiego Minecrafta gra co drugi, nie tylko dziecko, ale i dorosły. A jest wiele gier, gdzie przemoc też zaczyna się pojawiać w sposób coraz bardziej widoczny.

W internecie karuzela śmiechu. To tak jakby pędzić autem 200 km/h po alkoholu, ale winę zrzucać na samochód. Nic więc dziwnego, że dzieciaki w CS:GO śmieją się z Tuska. Wyjmują noże, biegają po mapie, krzycząc: JESTEM NOŻOWNIKIEM. Po TikToku latają wideomemy: „POV: ja panikująca co chwilę do mojej przyjaciółki kiedy ktokolwiek się do nas zbliża (to na pewno nożownik xd)”; „clean girl napierdalająca się jutro z nożownikiem, bo zarysował jej lekko kubek stanleya i odpadły z niego 2 diamenciki”; „ja gdy udało mi się wyjść żywym i bez dziur w ciele ze szkoły”.

Czarny humor, rozbrajanie stresu. To nie musi znaczyć nic więcej.

Jokeryzacja internetu

– Znaczna część edgy treści ma charakter performatywny, a ironia utrudnia ich interpretację. Sprawę komplikuje też „LARP-ing”, czyli odgrywanie na platformach roli, z którą dana osoba nie utożsamia się w rzeczywistości – na przykład występowanie przed publicznością w roli zatwardziałego ekstremisty. To pozwala rozpowszechniać treści związane z przemocą, jednocześnie pozostawiając autorowi wygodną furtkę: „to był tylko żart” – tłumaczy dr Heath Landress, amerykański badacz ekstremizmu internetowego i estetyzacji przemocy w sieci.

Podkreśla, że sam żart to jeszcze nie dowód na plany zbrodni, ale nie należy go ignorować, bo żart nie sprawia, że przekaz dotyczący przemocy przestaje mieć znaczenie.

– Dlatego właściwe pytanie na widok niepokojących treści nie brzmi: „Czy to żart?”, lecz: „Jaką funkcję pełni ten żart i czy towarzyszą mu rzeczywiste sygnały ostrzegawcze?” – mówi mi dr Landress.

Jednak na podstawie jednego mema czy komentarza nie da się rozstrzygnąć, czy ktoś jest prowokatorem, czy rzeczywistym zagrożeniem.

– Sygnały wskazujące, że zachowanie wykroczyło poza sferę performatywnej prowokacji, określa się mianem zachowań ostrzegawczych. Należą do nich: fiksacja, identyfikacja, ujawnianie zamiarów, język ostateczności, zdradzanie konkretnych szczegółów – uściśla dr Landress.

Czytaj także Nihilistyczny przemocowy ekstremizm – użyteczne pojęcie czy chowanie głowy w piasek? Galopujący Major

Rama „żartu” pozwala uczestniczyć w przekazie bez deklaracji poglądów. Podobnie działa pojęcie „nihilistycznego przemocowego ekstremizmu” – wygodne, pojemne, ale mało użyteczne, bo zaciemniające ideologiczne źródło przemocy, o czym wyczerpująco pisze Galopujący Major.

– Memy i montaże wideo publikowane po atakach pełnią trzy różne funkcje – podsumowuje dr Landress. – Część z nich służy radzeniu sobie z trudnymi emocjami, co jest normalne, nawet jeśli forma tych treści może być niesmaczna. Inne rozpowszechniają plotki, co stanowi problem związany z dezinformacją. Jeszcze inne przedstawiają sprawcę ataku jako bohatera. Ten ostatni rodzaj jest najbardziej niebezpieczny, ponieważ dostarcza kolejnym potencjalnym sprawcom wzorca do naśladowania i obiecuje im nagrodę.

Przemek 5: smutnażaba.jpg

Nic się nie da, nawet uciec. Nie całkiem. Co z tego, że Przemek wyszedł z grup na Telegramie, skoro kumple nadal tam siedzą. Wyjść z grup to jak wyjechać z miasta, zaszyć się w lesie, daleko. Widywać kolegów na odległość, ale większą niż zawsze, bo przecież i tak nie widują się offline. Przemek nie zamierza szukać innych, ledwo ma tych. Lepiej mieć kumpli-nazioli niż żadnych.

Jak już mowa o wyjeżdżaniu, to naprawdę chciałby uciec z tego miasta. Śmieszne plany. Przecież starzy nie mają pieniędzy nawet dla siebie, a co dopiero dla niego? Zresztą, jakie studia. Ledwo zda maturę. O ile w ogóle. A nawet gdyby udało się zdać maturę (xD), wyjechać (xD), to za co miałby się utrzymać? It’s over dla chłopa.

Kamil idzie na psychologię

Ma już 19 lat, studiuje zaocznie, te same nawyki: chronically online. Przeklikuje się z Reddita na TikTok, czasem ląduje na forum, na którym ogląda śmierć. Kiedyś wystarczyło odpalić pewien subreddit, ale kiedy Brenton Tarrant udostępnił nagranie, jak zabija 51 osób w meczecie, subreddit zbanowano. Ale substytut łatwo znaleźć.

Gdy myśli o tym, co chciał zrobić w liceum, czuje się dziwnie. Był odklejony, twierdzi. Poza studiami nie zmieniło się tak wiele. Wciąż nie ma znajomych. Ale nie myśli już o robieniu innym krzywdy.

Czasem, gdy szuka czystych ubrań, trafia na koszulki strzelców z Columbine. Trzyma je przez chwilę w dłoni, przesuwa w głąb szafy. Skoro leżą już cztery lata, to szkoda wyrzucać.

I tak w kółko

W styczniu 2026 roku Tumblr urządził czystkę wśród kont i hasztagów związanych z TCC. Część społeczności przeniosła się więc na TikToka, gdzie algorytm pozwala skuteczniej docierać do odbiorców. Kiedy hasztagi przestają działać, ludzie na telegramowych grupkach podsuwają rozwiązanie: gotowe listy nowych oznaczeń.

Jak w tym memie – dwoje dzieciaków, jedno siedzi drugiemu na ramionach, udają dorosłego pod przydługim płaszczem. Potrafią obchodzić zabezpieczenia sprawniej niż platformy i służby. Dorośli w tym czasie ustalają, czy pod płaszczem rzeczywiście stoi człowiek i czy przypadkiem nie grał dziś w Minecrafta.

*

Wszystkie imiona zostały zmienione.

Komentarze

Trolle, boty, ścieki zostawiamy platformom. U nas możesz wziąć udział w sensownej dyskusji. Ale najpierw zapoznaj się z jej regulaminem!

Zaloguj się, aby skomentować
0 komentarzy
najstarszy
najnowszy oceniany
0
Komentujące wszystkich krajów, łączcie się!x