Wygrzebane: Wajda ’92, czyli seks z osłem

Sen nocy letniej w Teatrze Powszechnym. Joanna Szczepkowska jako Tytania nadzwyczajna: śmieszy, tumani, przestrasza. Nigdy nawet w najśmielszych rozważaniach nad tą sztuką nie spodziewałem się, ze może to być postać tak niezwykła i niespodziewana. Mój największy zachwyt wzbudziła Joanna grająca scenę porannego ocknięcia. Pytam po spektaklu w garderobie, jak do tego doszło, skąd wzięła pomysł, by to przebudzenie grać tak gwałtownie, aż tak bardzo serio?

– Andrzej, ty nie wiesz nawet, co to znaczy dla inteligentnej kobiety przespać się z osłem – wyznała mi wprost. 

Andrzej Wajda (ur. 1926) – wybitny reżyser filmowy i teatralny. Jeden z twórców polskiej szkoły filmowej i nurtu kina moralnego niepokoju. Laureat Złotej Palmy w Cannes za Człowieka z żelaza (1981) i Oscara za całokształt twórczości. Twórca wielu  filmów należących do kanonu polskiego kina. W 2011 r. odznaczony Orderem Orła Białego. 

Wpis „Z notatnika” (2 lutego 1992) zamieszczony w autobiografii Andrzeja Wajdy Kino i reszta świata (2000).