🎭 Kultura

Choć to historia III RP z lat 1989–1995, próżno szukać tu „zdrady w Magdalence” i „nocnej zmiany”. Znajdziemy za to wiele tez idących wbrew utartym sądom.

W Warszawie mamy funkcjonujące osobno opowieści o Warszawie żydowskiej, osobno o Warszawie np. powstańczej. W „Festung Warschau” starałam się uniknąć tej strategii.

Będziemy monitorować wszelkie decyzje władz samorządowych oraz rządu dotyczące polskich teatrów – oświadczyli sygnatariusze listu Teatr nie jest produktem. Ustawa teatralna opracowana przez Ministerstwo Kultury wraz z ludźmi teatru, jasne procedury i zapewnienie teatrom publicznym środków na działalność to najważniejsze postulaty, które przedstawiono w poniedziałek podczas konferencji prasowej.

W dniach 23-24 marca 2012 w Rzymie odbyła się pierwsza Solidarity Action, czyli dwudniowa debata wokół 7. Berlin Biennale. Dyskusje i prezentacje miały za zadanie przybliżyć doświadczenia aktywistów i artystów z Europy Wschodniej oraz rzymskiego kolektywu ESC. Zobacz zdjęcia i wywiady zarejestrowane podczas warsztatów.

Na poziomie retoryki, pojedynczych homilii, wypowiedzi publicznych Jan Paweł II często występował przeciw nierównościom.

Pasiasta arcy-suknia Pani Prezydent, ozdobiona kocykiem z niebieskiej wełenki, czarne mega-pająki prześladujące homofobicznego urzędnika – tego nie da się zapomnieć. Ale w sztuce Strzępki i Demirskiego jest też "obciachowa" tęsknota za zaangażowaniem i patosem – Agnieszka Graff pisze o Tęczowej trybunie 2012.

Sygnatariusze listu Teatr nie jest produktem/widz nie jest klientem zapraszają na konferencję prasową, podczas której zostaną przedstawione postulaty protestujących i plan dalszego działania. List podpisało dotąd ponad 3 tys. osób.

2 kwietnia, poniedziałek, godz. 13.00, Cafe Kulturalna, Pałac Kultury i Nauki, Warszawa 

Piotr stracił przecież wszystko. Tułał się szpitalach – jako mężczyzna. Mieszkał w przybudówce – ciągle jako mężczyzna. A w spektaklu o swoim życiu został kobietą. O przedstawieniu Komornicka. Biografia pozorna Bartka Frąckowiaka i Weroniki Szczawińskiej pisze Błażej Warkocki.

W tekście Ku definicji teatru popularnego z roku 1954, Roland Barthes pisze: