mary-shelley-film

Kto się boi Mary Shelley?

Co się udało, a co rozczarowuje w filmie „Mary Shelley” w reżyserii Haifaa al-Mansour?

Kręcąc się w kółko. O „Atypowym”

„Atypowy” jest komedią, w której neurotypowy aktor odgrywa autystycznego nastolatka w sposób, który przynosi radość głównie neurotypowej widowni.
Fot. Massachusetts Office of Travel & Tourism, flickr.com

Gzyra: W byciu weganinem nie ma nic heroicznego

Rady dla początkujących wegan? Wykup dobry internet, potem kup moją książkę, no i witaminę B12. Zadbaj o bezpośredni kontakt ze zwierzętami i wejdź w relacje z nimi. Rozmowa z Dariuszem Gzyrą, autorek książki „Dziękuję ci za świńskie oczy”.
antoni-macierewicz-tropi-zamach

Zachowania niepoprawne

Ekonomii behawioralna i polityczna biografia narcyza radykalisty. Kinga Dunin czyta „Zachowania niepoprawne” i „Antoni Macierewicz. Biografia nieautoryzowana”.
zizek-slavoy

Kim jest Žižek z piosenki Taco Hemingwaya?

„Zamyślony se krążę z brodą jak młody Žižek”, śpiewa na nowej płycie Taco Hemingway. Na KrytykaPolityczna.pl dowiecie się, kim jest ten człowiek.red.

Łuska z oka

„Mistyka kobiecości” Betty Friedan, autobiografia Jeanette Winterson, Jane Bowles, Joanna Bator i José Saramago – literackie podsumowanie roku Marty Konarzewskiej.

Pawłowski: Zdradzone pokolenie Nirvany

To przedstawienie jest ważne także dlatego, że chyba pierwszy raz udało Demirskiemu i Strzępce wyjść poza swoje podwórko. „Courtney Love” w Teatrze Polskim we Wrocławiu.

Zawiedziona miłość dysydenta

Dlaczego wbrew wszelkiemu rozsądkowi Francja wywierała taki urok na dysydentach ze wschodniej Europy? Fragment książki Tony Judta.

Bruno Schulz w domenie publicznej

Od 2014 roku dzieła Schulza stają się częścią domeny publicznej. Z tej okazji przypominamy fragment „Sklepów cynamonowych”. Już wkrótce „Schulz. Przewodnik KP”!

Rozkosze okrucieństwa

Zło czynione przez młodych, „niewinnych” bohaterów to znany filmowy obraz. Michel Franco ani nie uwodzi nas tą młodzieńcza przemocą, ani nie próbuje jej łagodzić.

Czego się (nie) nauczyłem w 2012 roku

Rok 2012 tylko utwierdził mnie w przekonaniu, że świat sztuki jest papierkiem lakmusowym szerszych procesów.