🕯️ Polityka pamięci

Chodząc po wystawie #dziedzictwo w krakowskim Muzeum Narodowym, czułam się jak w komedii Barei.

Konflikt o upamiętnienie Dąbrowszczaków jest przede wszystkim konfliktem wartości. Sposób opowiadania o przeszłości ustanawia punkty odniesienia dla myślenia o współczesności i przyszłości.

Polska „spowiedź dziecięcia wieku”, czyli Cezary Michalski opowiada Sławomirowi Sierakowskiemu o ideowych drogach, które zaprowadziły go do „liberalizmu zmęczenia”.

W „Wyklętym” źli są nie tylko ubecy, mamy tu też wyobrażonych złych widzów. To współcześni zdrajcy, wrogowie ojczyzny. Hańba! Śmierć!

Nie dla nich selfie w windzie w bloku, / ani wyprzedaż w H&Mie, / nie wezmą ich do Rozmów w Toku, / i nie wystąpią w TVNie.

Szanowna Pani Prezydent, piękna, ale i dramatyczna historia łódzkich włókniarek zasługuje na należyte upamiętnienie.

4 czerwca 1989 (poza tym, że zdaniem niektórych skończył się komunizm) zaczął się trwający do dziś festiwal politycznych produkcji telewizyjnych, dzięki którym nasze życie nabrało nowych barw.

Żołnierze Wojska Polskiego na wschodzie nie są dziś bohaterami wielkiego zwrotu ku historii. Największe zainteresowanie okazują im ci, którzy chcą ich wyrugować z pamięci.

Gdy prezydent uaktywnia się i zabiera głos tak, jak zrobił to w wywiadzie dla TVP Historia, dochodzimy do wniosku, że lepiej już, by skupił się na podpisywaniu ustaw.

To jest poważne wyzwanie – zbudowanie pamięci, która zbierze w sobie i Wielki Głód, i Holokaust. Rozmowa Piotra Tymy z Witalijem Nachmanowyczem