„Kino jest najbardziej perwersyjną ze sztuk – nie daje ci tego, czego pożądasz, ale mówi, jak pożądać” – Slavoj Žižek.
Trudno dziś wyobrazić sobie, jak film Holland byłby odbierany, gdyby nie ostatnie wybory.
Prawdziwy więzienny horror zaczyna się, kiedy więzienie, dotąd federalne, zostaje sprywatyzowane, kupione przez korporację.
Wisłocka zapewne nie znała hasła „prywatne jest polityczne”, ale wprowadziła je w życie.
Postać Julii Brystiger doskonale obsługuje polskie fobie i resentymenty.
Wszyscy Amerykanie mogli zobaczyć na ekranie telewizora, jak pada postrzelony prezydent.
Film o Wisłockiej to wypełnianie białych plam herstorii.
Jakub Majmurek ogląda „La La Land” i „Manchester by the Sea”.
Monika Talarczyk-Gubała opowiada o swoim pilotażowym badaniu nt. kobiet w kinie polskim.
Modne jest dziś, przyjęte i chwalone, podglądanie cudzych żyć.
Wspieraj 
Wspieraj 
Wydawnictwo 
Przekaż 
