Świat

Ani trochę nie dziwi mnie mała popularność unijnej opowieści.

Ofiarami wojny w Doniecku i innych miejscowościach stają się przede wszystkim ci, którzy nie mogą stamtąd uciec. Czyli najubożsi.

Hollande nie wie do czyjej kieszeni sięgnąć po pieniądze, a francuska doktryna ekonomiczna to dziś wielka improwizacja. 

Stan wyjątkowy nie kurczy się, lecz pochłania kolejne sfery życia. Nie tylko na peryferiach Zachodu, w Donbasie i w Syrii, ale w centrum.

Być może właśnie obserwujemy powrót do modelu kapitalizmu, który jeszcze 60 lat temu wydawał się w Ameryce oczywisty.

Czym jest nowa geopolityka sankcji?

Polityka wyprowadzania siły roboczej i całego przemysłu poza Europę poniosła porażkę.

A może wystąpienie Zjednoczonego Królestwa z UE stanie się zwiastunem jej upadku?

Kto rządzi w dzisiejszej demokracji? Być może te siły, o których słyszymy najmniej.

Postęp, rozwój, praca dla ludzi – to hasła, którymi rządzący na całym świecie posługują się, przedstawiając projekty przemysłowe. Rzadziej odpowiadają, kto ponosi koszty tych projektów.