Mamy wojnę kulturową, tożsamościową, w której zwolennicy starego działają wedle zasady „cel uświęca środki”.

Czy na własne życzenie hodujemy właśnie prawdziwe monstrum: bakterię oporną wobec jakiegokolwiek znanego specyfiku?

Z problemem najcięższych przestępców mierzyć powinna się policja i system penitencjarny.

Dlaczego? „Brak woli politycznej”.

Tak jak nie jest poglądem wiara w czarownice. Antysemityzm jest mitem wygenerowanym przez chrześcijaństwo.

Szukamy recepty w zmianie przepisów. Nie tędy droga.

Najwięcej jednak było takich, co przyglądali się z cichą aprobatą.

Książka Iwasiów nie prowadzi przez śmierć, nie uczy, jak się z nią uporać, nie lukruje jej absurdu żadnym rozpoznaniem, żadną diagnozą.

Czy nie fundujemy sobie właśnie zbiorowego samobójstwa?

Opowieść terapeutyczna ma to do siebie, że cierpienie czy patologia są w niej niezbędnie potrzebne.