Sposoby na dobrą sprzedaż książki takiej jak „Kronos” są dwa. Pierwszy nazywa się skandal, a drugi snobizm.

Wszedł na ekrany wielki film wojenny radziecko-polski pod tytułem Wyzwolenie. Podobno znakomity. Opowiadano mi, że na przyjęciu na cześć radzieckiego reżysera Ozierowa miał miejsce zabawny epizod, którego bohaterem był polski aktor Jan Englert, grający jedną z ról w tym filmie. Po wielu pompatycznych toastach, wysławiających przyjaźń polsko-radziecką, mocno już pijany Englert podniósł się z kieliszkiem […]

Teraz, gdy czasy się zmieniły, gdy nasz rząd – rząd, do którego nareszcie mamy zaufanie! – desperacko walczy z tragicznymi rezultatami czterdziestu paru lat bezsensownej i rabunkowej gospodarki, artyści chcą mu pomóc, pokazać, że teraz są „za”! Chcą sprzedawać swój talent, swój zapał, swój czas, by uzyskane pieniądze przeznaczyć na Fundusz premiera Mazowieckiego. Wszyscy do […]

Obcokrajowiec odwiedzający polskie kina jest zawsze zdumiony poziomem, jaki reprezentuje polska publiczność. Nigdy nie zapomnę projekcji Czerwonej pustyni Antonioniego w jednym z warszawskich kin. Sala była wypełniona po brzegi. Publiczność, wywodząca się – jak może się było zorientować na pierwszy rzut oka – z bardzo różnych środowisk, śledziła akcję z zapartym tchem. W innych krajach zdarza […]

Ważnym punktem działalności Teatru im. Bogusławskiego [w Warszawie 1926 r.] było bezpośrednie jego oddziaływanie artystyczne i społeczne na szerokie masy robotnicze. […] Oczywiście w systemie państwowym opartym o kapitalizm placówka kulturalna, przemawiająca językiem rewolucyjnym do serca i umysłu, budząca świadomość klasowego podziału i poczucie krzywdzących różnic społecznych, nie mogła nie budzić sprzeciwu w rządzie. Stosowano […]

Po obiedzie defilada zawodników olimpijskich w telewizji. Wspaniała demonstracja jedności świata. Tym przykrzej rzuca się w oczy brak takich państw jak: Chiny (a był Tajwan), Korei Północnej (była Korea Południowa) i Wietnamu Północnego (był Wietnam Południowy). Czy kiedyś te rany świata zagoją się, czy jeszcze się rozjątrzą? Mówi się, że sprawa połączenia obu Korei to […]

Obejrzę sobie „Wiadomości”… Kiedy jest coś o Największym Polaku (przyjął, odprawił, pobłogosławił) czy różnych purpuratach, wyłączam dźwięk i zamykam oczy, jak w czasie emisji reklam proszku do prania… Jerzy Nasierowski (ur. 1933) – aktor, pisarz, skandalista. Na przełomie lat 50. i 60 związany z warszawskimi teatrami: Narodowym, Powszechnym i Komedią. Najważniejsze role filmowe zagrał w […]

Sen nocy letniej w Teatrze Powszechnym. Joanna Szczepkowska jako Tytania nadzwyczajna: śmieszy, tumani, przestrasza. Nigdy nawet w najśmielszych rozważaniach nad tą sztuką nie spodziewałem się, ze może to być postać tak niezwykła i niespodziewana. Mój największy zachwyt wzbudziła Joanna grająca scenę porannego ocknięcia. Pytam po spektaklu w garderobie, jak do tego doszło, skąd wzięła pomysł, […]

Hordy młodych mijają się z okrzykiem heja-heja. Jedni – zupełne punki, w kurtkach ze skóry, b. przegrzani, drudzy z niemowlakiem pod pachą. Trzeci hipisowaci, z długimi włosami – „dzieci kwiaty” i „dzieci-szmaty”. No i czwarci – po prostu luźni – w jakichś swobodnych chałatach, fioletach, narzutach, byle czym… Luźnych jest w tym roku najwięcej. Po […]

[…] porusza ta Matura mimochodem zagadnienie granicy działalności pedagogicznej szkoły. Uczennicę przyłapano na pisaniu listu miłosnego do niewiadomego adresata. Jak ma postąpić szkoła? Czy ukarać winną za prowadzenie korespondencji w miejscu niewłaściwym, czy także za treść listu? Czy szkoła nie jest aparatem zbyt sztywnym, aby ingerować w życie uczuciowe 19-letniej dziewczyny poza oczywiście rygorami porządkowymi? Czy […]