Książka Emmanuela Carrere’a pokazuje, że akces do ruchów radykalnych, antydemokratycznych może mieć jakiś związek z literaturą. I nie chodzi oto, że Limonow jest też pisarzem.

Czekając na zaostrzenie walki klasowej, chwilowo cieszę się z wojny kulturowej. I z tego, że tym razem nie dotyczy ona życia biologicznego – aborcja, in vitro – tylko par excellence społecznego. Wojna ta wygląda w tej chwili tak, że z jednej strony mamy ciemną ścianę konserwatywnego betonu, z drugiej zaś „światłych obywateli”. Co „światli” sobie […]

Też kiedyś miałam takie piękne złudzenia jak Igor Stokfiszewski. Naczytałam się Habermasa i miałam nadzieję, że ludzie mogą rozmawiać ze sobą, wysłuchać swoich racji i się nawzajem upodmiotowić. Śliczności. A kończy się to tak, że ci, którzy próbują szanować cudze, może nie racje, ale przynajmniej uczucia i religijne przekonania, sami ograniczają swoje postulaty, żeby w […]

Przyjmijmy idealistyczne założenie, że politykę uprawia się po to, żeby mieć wpływ na rzeczywistość. A jeżeli ma być ona lewicowa, kierunek zmian wynika z określonego światopoglądu, który w największym skrócie i uproszczeniu można przedstawić w dwóch punktach. Po pierwsze, kapitalizm jest niesprawiedliwy. Należy go zastąpić innym ustrojem (to raczej utopijne życzenie) lub przynajmniej wprowadzić daleko […]

Kiedyś zdarzyło mi się, sprawdzając stan konta, stwierdzić, że moja pensja niespodziewanie wzrosła o 1/3. Nikt mi nie wspominał o żadnej podwyżce, ale więcej, to lepiej. Dają, to bierz – czy jest w Polsce ktoś, kto nigdy nie słyszał, ba, nie użył tego powiedzonka? Dopiero po jakimś czasie okazało się, że to ryczałt za „wczasy […]

Co pokazała nam sejmowa debata wokół związków partnerskich?

Słusznie Jaś Kapela powątpiewa na przykładzie Tomasz Lisa w to, czy jeśli więcej się zarabia, to lepiej się pracuje. Nie lepiej, tylko przyjemniej. A poza tym, jak się wydaje, zależność jest odwrotna. Im gorzej Lis pracuje, tym więcej zarabia, co zapewne dałoby się nawet matematycznie przedstawić.   Za to reporter, powiedzmy taki jak Wojciech Jagielski, […]

Literatura, która nie kojarzy nam się z politycznością, to po prostu taka, której założenia ideowe są dla nas przezroczyste, literatura zgody na zastany świat.

„Lamentacja absolwenta” to dość szeroko rozpowszechniony gatunek liryki. Idzie to jakoś tak: skończyłem archeologię i kurs szydełkowania, znam trzy języki, jestem niezwykle kreatywny, ale niestety w tym buraczanym kraju nie ma dla mnie roboty. A siostra kolegi wyjechała na Wyspy, przez miesiąc pracowała na zmywaku, a teraz jest house manager i jest bardzo zadowolona. Szkoda […]

O starości staramy się nie myśleć. Dobrze, że Owsiak skończył 60 lat i już trudno mu o tym nie myśleć.