Znam chyba wszystkie argumenty i chwyty retoryczne, ale ćwiczę to od ćwierćwiecza.

A co Andrzej Duda i Beata Szydło? A ponadto: Thomas Montasser „Wyjątkowy rok”, Lauren Groff „Fatum i furia”, Zofia Krawiec „Miłosny performans”.

Grzegorz Uzdański „Wakacje”, Anna Dziewit-Meller „Góra Tajget”, Michał Głowiński „Carska filiżanka”, Richard Flanagan „Ścieżki północy”.

Czy politycy i polityczki tej partii są zaprogramowani?

Ciała zmartwychwstanie, dziady i Trygław.

Mantra o biedzie, wykluczeniu i złej transformacji już nie wystarczy.

Balcerowicz i Bolek to części tej samej układanki. To pod osłoną przepychanek o lustrację i demonstracji pod domem Jaruzela wprowadzano kapitalizm.

Syriza i Podemos powstały z natchnionych ruchów społecznych, a nie na odwrót.

Debiuty Eleanor Catton i Donny Tartt, Kundera i jego nieistniejące arcydzieło oraz cała prawda o kapitalizmie (którą świetnie znamy).

I czy jest między nami jakaś przestrzeń wspólna?