Dawid Grosman „Wchodzi koń do baru”, Lyonel Trouillot „Niedziela, 4 stycznia”, Tomasz Jastrun „Osobisty przewodnik po depresji”, Tomasz Kowalski „Mędrzec kaźni”.

Elżbieta Cherezińska „Harda”, Anna Tyler „Dziewczyna jak ocet”, Jeanette Winterson „Przepaść czasu”, Inga Iwasiów „Dziecko”.

Nie pilnuję parytetu w moich omówieniach książek, nie nadzoruje tego żaden komisarz czy komisarka z Krytyki Politycznej.

Elizabeth Strout „Mam na imię Lucy”, Vedrana Rudan „Oby cię matka urodziła”, Toni Morrison „Skóra”.

O wartości literackiej i pozycji pisarzy decydują czynniki „nieliterackie” – rynek, media, władza…

O reportażu „Skucha” Jacka Hugo-Badera i albumie „Wyjątkowy rocznik 1954”.

Elif Shafak „Uczeń architekta”, Orhan Pamuk „Dziwna myśl w mojej głowie”, Maja Lunde „Historia pszczół”.

Howard Jacobson, „Shylock się nazywam”, Elżbieta Turlej, „Love. Inne historie miłosne”, Magdalena Parys, „Biała Rika”.

Lily King „Euforia”, Patrick Deville „Ekwatoria”, Jarek Westermark „Opowiadania, które napisałem”, Hanna Samson „Patyk”.

Jacek Dehnel „Krivoklat” oraz Hanya Yanagihara „Małe życie”.