Czeskie „Pustkowie”, brytyjskie „Tabu” i polska „Rodzina O”.

Horror to gatunek bardzo słabo reprezentowany w polskim popie, więc miałam nadzieję, że się trochę poboję.

„Klątwa” ukradła show „Pokotowi”.

Po przemyśleniu argumentów Sławka Sierakowskiego widzę tylko jedną drogę: powinnam się zapisać do PiS-u.

O książce Joanny Krakowskiej „PRL. Przedstawienia”.

Prawdziwy więzienny horror zaczyna się, kiedy więzienie, dotąd federalne, zostaje sprywatyzowane, kupione przez korporację.

Nawet najbardziej realistyczne rysunki są w inny sposób umowne niż słowo drukowane.

Sfrustrowana klasa średnia musi znaleźć kogoś, od kogo będzie lepsza.

Może za każdym aktem terroru stoi subiektywne poczucie wielkiej krzywdy?

Film o Wisłockiej to wypełnianie białych plam herstorii.