Narkopolityka

Postnowoczesna przestępczość zorganizowana, podobnie jak jej legalne odpowiedniki, charakteryzuje się dominacją dużych korporacji i rozmyciem indywidualnej odpowiedzialności. Recenzja książki Eda Vulliamy'ego.

„Świętuj bezpiecznie, świętuj odpowiedzialnie” – pod takim hasłem odbywał się projekt realizowany w trakcie Euro 2012 przez Społeczny Komitet ds. AIDS.

„Urugwaj zalegalizuje marihuanę, państwo zostanie dilerem” – w tym mniej więcej tonie informowały przed dwoma tygodniami media w Polsce o sytuacji nad La Platą. A w sensacyjnych tytułach zgubiły się prawdziwe powody i wcale niepewny los całego przedsięwzięcia.

Powtarzamy to od dziesiątków lat: lepiej zapobiegać, niż chorować, o czym państwo wie np. w przypadku chorób nowotworowych i promuje różne działania prozdrowotne oraz programy przesiewowe raka szyjki macicy czy raka płuc.

W polityce narkotykowej przez kilkadziesiąt lat panowało przekonanie, że nie ma alternatywy wobec twardego kursu.

Współpracujący z Krytyką Polityczną, Jan Bajtlik otrzymał srebrny medal na 10. Międzynarodowym Triennale Plakatu w Toyamie (Japonia).

W stolicy Karaibów odbył się VI Szczyt obu Ameryk. Na spotkanie przybyło tysiące gości. Szczyt nie przyniósł wiążących rezultatów politycznych, wskazał jednak istotny zwrot w polityce narkotykowej. Jego symptomy są widoczne od kilku miesięcy.

Ukraińskie prawo, nastawione na walkę z rozprzestrzenianiem narkotyków jest w takim stopniu surowe, co nieefektywne.

Kampania edukacyjno-informacyjna adresowana zarówno do kibiców jak i społeczności lokalnej w trakcie turnieju Euro 2012.

Prokuratorzy nie umarzają spraw o posiadanie małych ilości narkotyku. Należy dookreślić niejasną definicję nieznacznej ilości, by ten artykuł mógł funkcjonować w praktyce, a nie był martwym zapisem w ustawie.