Razem z siłą naszych rąk i umysłów eksportujemy niektóre nasze dzikie obyczaje. Na przykład uświęconą tradycję torturowania dzieci.

Chciałabym wysłuchać kogoś, to rzeczowo napisze, co jako społeczeństwo możemy stracić w razie realizacji światłych idei modyfikowanego postępu.

Boję się wrócić z urlopu. Zajrzę do gazet z minionego tygodnia i dowiem się, w kogo tym razem uderzył nasz rząd.

Zamiast pisać polemiki, prowokować je. Zawsze być krok do przodu i bez skrupułów najeżdżać zakazane obszary. Zmuszać imperium do kontrataku.

Jedna zmiana w rozporządzeniu i pyk! – cóż za spektakularne zwycięstwo Rady Ministrów nad marnym prezydenckim projektem utrącającym lokalne referenda.

O Rewolucji 1905 w felietonie na łamach „Dziennika Opinii” Hanna Gill-Piątek.

Julia pracowała w call-center. Na nic zdała się nagroda Instytutu Hartmana za projekt demontażu publicznej edukacji i honorowy dyplom Collegium Balceroviczas.

„Gazeta Wyborcza” zapytała łódzkich społeczników, o czym marzą. Wśród odpowiadających jest Hanna Gill-Piątek.

Stulecie ośmiogodzinnego dnia pracy obchodzilibyśmy w Polsce 18 grudnia 2019 roku. Ale nie będziemy go świętować.

O łódzkim klubie rugby w felietonie dla „Dziennika Łódzkiego” pisze Hanna Gill-Piątek.