Utożsamianie narodu z językiem to ideologiczny wymysł, który przeczy faktom, a współistnienie różnych języków w jednym kraju – lub posługiwanie się kilkoma językami przez tę samą osobę – jest historycznie zjawiskiem całkiem normalnym.

Półwiecze przed pierwszą wojną światową było czasem ksenofobii i nacjonalistycznej reakcji na nią.

Nawet wybitni myśliciele II poł. XIX w. wierzyli, że kluczowe zagadnienia naukowe zostały rozstrzygnięte. Dziś wiemy, jak bardzo się mylili.

Ani nowe ustawy, ani społeczny opór nie powstrzymały postępującej rewolucji przemysłowej. Fragment „Wieku rewolucji. 1789-1848” Erica Hobsbawma.