Świat

chaco-paragwaj

Oto najszybsza deforestacja świata, o której nigdy nie słyszeliście

Z nie do końca zrozumiałych powodów światowe media przyjęły stadion piłkarski za standardową miarę wylesiania. Mówią: w brazylijskiej Amazonii wycina się tyle a tyle stadionów dziennie.Wojciech Ganczarek

Psy, wiedźmy i wychlust absurdu, czyli eurowybory po czesku

Kampania wyborcza w Republice Czeskiej to wspaniała okazja, by spiętrzone hektolitry przesłodkiego idiotyzmu wylały się w jednym wielkim wychluście.
Guy Verhofstadt

Verhofstadt: Głos oddany na prawicę to głos na Putina. Głosujcie z głową

Przyszłość Europy zależy od was – europejskich wyborców i wyborczyń.
nocne-wilki-putin

 Z cyklu niebezpieczni idioci, których ludzie biorą na serio: Nocne Wilki

Rosyjskie Nocne Wilki przybyły do czeskiej Pragi, zobaczyły, zwyciężyły i strzeliły czeskiej lewicy w stopę.

Sukces UE okupiony jest ogromnym cierpieniem

W zeszłym roku w wodach otaczających greckie wyspy, w drodze do lepszego świata, zginęło 187 osób. To mniej więcej tyle, ilu pasażerów mieści samolot Ryanair lecący z Warszawy do Aten. Marta Górczyńska

Bata, kapitalista oświecony

O czeskim Zlinie, firmie Bata i „Botostroju” raz jeszcze, czyli Mariusz Szczygieł revisited.

Pod przykrywką. Nowa polityka zagraniczna Rosji

Kreml udaje, że dąży do globalnej pozycji, tak naprawdę jednak stara się przykryć zawężenie sfery swoich bezpośrednich interesów.

Wielka Brytania: zmierzch systemu dwupartyjnego?

Ostatnie wybory złamały wieloletnią hegemonię torysów i laburzystów. W 2015 roku Brytyjczyków znowu może czekać koalicja u władzy.

Muzyka na granicy

Czesi mają trochę więcej luzu niż Polacy. I to niekoniecznie od razu przeradza się w kabaret – mówi Wojciech Kucharczyk z wytwórni Mik.Musik!

Popęda: Pożegnanie z bronią?

Większość Amerykanów nie widzi – lub udaje, że nie widzi – związku między posiadaniem broni a jej użyciem. Z Waszyngtonu Agata Popęda.

Wieniec dla demokracji

Bezcelowe narzekanie przy piwie, klasyczna cecha czeskiej kultury politycznej, ma dla władzy pozytywne skutki.

Spiskowcy rozkoszy

Życie, które tworzy Jan Švankmajer, jest jakby poronione, drugiej kategorii. Ale właśnie w tym szuka prawdziwego wyzwolenia – pisze Jakub Majmurek o słynnym reżyserze.